Drenthe waakt voor overschatting

Jeugdinternational Royston Drenthe heeft zich in rap tempo opgewerkt tot nationale knuffelbeer. Met moeite biedt de middenvelder de hype rondom zijn persoon het hoofd.

Ietwat verlegen meldde Royston Drenthe zich vorig jaar zomer voor de eerste training van Feyenoord. Tussen doorgewinterde spelers als Van Hooijdonk en Timmer verdween zijn natuurlijke bravoure als sneeuw voor de zon. Nog geen jaar later blaakt de Rotterdammer (20) van het zelfvertrouwen. Als publiekslieveling in De Kuip en revelatie van het jeugd-EK ligt de wereld aan zijn voeten. Buitenlandse clubs dingen naar zijn hand, het Oranje-publiek dweept met hem.

„Met zo'n status moet je als voetballer rekening houden”, doceert Drenthe in sneltreinvaart. „Elke speler groeit op zijn eigen manier. De een snel, de ander stapsgewijs.” Om zijn woorden kracht bij te zetten, wijst hij op de bliksemcarrière van Ronaldinho, de superster van Barcelona. Toen de Braziliaan zijn geboortestad verruilde voor het Franse Paris Saint-Germain, lachte het publiek nog om de fratsen van de nieuwkomer. „In die periode dacht Ronaldinho zelf niet eens dat hij zou uitgroeien tot zo'n grote voetballer.”

Drenthe – eenmaal op de praatstoel niet meer te stuiten – erkent dat hij zichzelf ook wel eens verbaast. Zonder adem te halen schakelt hij naar een moment uit het EK-duel met Portugal (2-1 winst). „Met drie tegenstanders om me heen bleef ik dreigen. Plotseling kwam ik uit die moeilijke situatie. Normaal gesproken lukken zulke acties alleen op straat. Ik stond echt versteld van mezelf. Zo werkt dat bij me. Als ik sterk in mijn schoenen sta, voetbal ik op de manier die me het beste lijkt.”

Bert van Marwijk, de nieuwe trainer van Feyenoord, zal bij het horen van dergelijke teksten de oren spitsen. Als geen ander weet de Limburger hoe talenten onder invloed van de spotlights kunnen uitgroeien tot onhandelbare klanten. Zo kreeg hij het in zijn vorige Rotterdamse periode herhaaldelijk aan de stok met Van Persie. Eenmaal opgehemeld door de media en het publiek in De Kuip, lapte de technicus alle teamorders aan zijn laars. Het leidde tot een vertrek via de achterdeur.

„Ik blijf altijd met beide beentjes op de grond staan”, verdedigt Drenthe zich. „Naast mijn schoenen lopen zit niet in me. Sommige mensen zien dat misschien anders. Ik barst nu eenmaal van het zelfvertrouwen. Dat kan overkomen als arrogantie. Ten onrechte.” Bondscoach Foppe de Haan beaamt deze analyse, al moest hij flink wennen aan de aparte verschijning met rastavlechtjes, tatoeages, knalgele kicksen en onnavolgbare tongval.

„Een merkwaardig mens, maar een prachtig joch”, merkte de Fries tijdens de voorbereiding vertederd op. „Waar Royston is, gebeurt wat. Hij zorgt voor leven in de tent en je kunt niet boos op hem worden. Dat gaat niet.” Dit aaibare imago in combinatie met zijne sterke spel tijdens het jeugd-EK gaf hem bij de supporters een cultstatus. Drenthe geniet van alle aandacht. „Het geeft een fantastisch gevoel als je weet dat het hele land je toejuicht. Kennelijk zien niet alleen supporters van Feyenoord, maar ook fans van Ajax, Roda JC en NAC het met me zitten.”

Naaste familieleden delen mee in zijn beroemdheid. Voor een tante en twee nichtjes is rustig flaneren door de Rotterdamse Koopgoot er niet meer bij. Onophoudelijk wordt het drietal staande gehouden door mensen met een voetbalhart. Ook de media trekken aan hen. Zo wil een commerciële tv-zender een item aan hen wijden. Drenthe: „Overdreven, maar wel leuk. Als ik een paar slechte wedstrijden speel, denk ik daar wellicht anders over.”

Hoewel Drenthe zichzelf nu als 'populaire jongen' typeert, durft hij de vergelijking met Edgar Davids, zijn idool, nog niet aan. Zijn nieuwe status gaf hem onlangs wel de moed in de gang van een uitgaansgelegenheid een praatje te maken met de ajacied. „Niet diepgaand, maar ik luister graag naar hem.”

Vanavond, als Jong Oranje in Groningen de finale tegen Servië speelt, wil Drenthe in de stijl van Davids de EK-titel opeisen. „Op basis van mentaliteit, techniek en agressiviteit.”