Hardvochtig

Als gevolg van een afschuwelijke spierziekte kon de heer Weli alleen nog maar zijn ogen bewegen.

Een wrede wet verbood zijn leven te beëindigen, hoewel hij daar jarenlang om smeekte. Gelukkig was er een arts die menselijkheid boven de wet durfde te stellen. Zo niet de bisschop van Rome, die zijn diocesaan en diens verdrietige familie een kerkelijke begrafenis ontzegde, omdat een zelfmoord zou zijn begaan. Kan het hardvochtiger ? Nog schrijnender wordt dit verbod als het vergeleken wordt met de wel toegestane kerkelijke uitvaart van ene Pinochet in Chili. Drie bisschoppen leidden de begrafenis van een man die verantwoordelijk was voor meer dan 3770 politieke moorden en 27000 martelingen. Geen woord van afkeuring kwam voor in hun afscheidspreek, alleen maar complimenten over zijn `goede bedoelingen`. Buiten stonden de nabestaanden, rouwend om het lot van hun dierbaren. Kan het hardvochtiger ?

Nu zou men zich kunnen troosten met de gedachte dat het om locale uitglijders ging. Maar paus noch kardinaal (te druk met de vraag wie preken mogen, met het weerhouden van de vrouw uit het ambt en met de herinvoering van de latijnse mis ?), Nederlandse bisschop noch kerkvolk hebben een protest of afkeuring laten horen. Is het dan onbegrijpelijk dat zo velen ondanks hun religiositeit de rug toekeren aan een kerk die haar waarheidspretentie als hoeder van Jezus` erfgoed zo hardvochtig loochent.