Indiase vastgoedmarkt raakt snel verhit

De prijzen van onroerend goed rijzen in India de pan uit. Sommige stadswijken zijn al bijna zo duur als Londen of New York. Het aanbod kan de vraag niet bijbenen in het economisch bloeiende land.

Rajan Sharma kan zijn geluk niet op. In 2002 kocht hij voor 196.000 euro een kantoor van ruim 370 vierkante meter in een buitenwijk van de hoofdstad New Delhi. Door de explosief gegroeide vraag naar onroerend goed kan hij er nu minstens drie keer zoveel voor krijgen. „Het was een kort en winstgevend tripje”, concludeert de 42-jarige Sharma droogjes tegenover persbureau Reuters. Hij heeft van vastgoedmakelaar maar zijn beroep gemaakt.

Het beeld in New Delhi is vergelijkbaar met een aantal andere grote steden in India. Door de bloeiende economie, de groeiende middenklasse die steeds koopkrachtiger wordt, de eenvoudig te krijgen hypotheken en de buitenlandse spelers die zich op de markt begeven is de vraag naar panden de afgelopen jaren explosief gestegen. Koop- en huurprijzen op zowel de particuliere huizenmarkt als de bedrijfsruimtemarkt schieten omhoog.

Ook in Mumbai, het financiële hart van India, worden nu astronomische bedragen gevraagd voor centraal gelegen appartementen met uitzicht op zee. Een flat met twee slaapkamers, haperende toiletten en afbladderende verf kost hier minstens 1900 euro kale huur per maand. Onredelijk? Makelaar Hemant Surve meent van niet: „Veel mensen zijn bereid elke prijs te betalen voor een flat als deze”.

De huren in Mumbai beginnen die in New York of Londen te benaderen. Het financiële district op Nariman Point, op de zuidpunt van het schiereiland waarop Mumbai ligt, behoort volgens vastgoedfirma CB Richard Ellis tot de tien duurste locaties in de wereld. De huren zijn hier het afgelopen kwartaal met 31 procent gestegen. Onder de huurders zijn banken, IT-bedrijven en effectenhuizen.

Een deel van die prijsstijgingen is het gevolg van lokale ontwikkelingen. In veel steden vertragen beperkende regels de bouw van nieuwe woningen en bedrijfspanden. In New Delhi is de vraag naar commercieel vastgoed aangejaagd doordat de autoriteiten bezig zijn illegaal gebouwde winkels en kantoren te sluiten. Ook stijgen de prijzen in wijken waar een metro wordt aangelegd.

Mumbai is zover nog niet. De stad met 17 miljoen mensen krijgt steeds meer last van een hardnekkig verkeersinfarct. De beloofde modernisering van de infrastructuur laat op zich wachten. Verder leidt een zestig jaar oude huurbeschermingswet ertoe dat veel huurders op toplocaties wonen tegen tarieven uit de jaren veertig. Volgens de wet mogen eigenaren de huur niet verhogen of hun pand een nieuwe bestemming geven zonder instemming van de huurders. Zo’n 60 procent van de woningen in het centrum valt onder de wet. Er zouden veel panden beschikbaar komen als die zou worden afgeschaft, maar dat ligt politiek moeilijk.

De stijgende onroerendgoedprijzen hebben de nodige negatieve bijeffecten. Bedrijven zien een deel van hun winsten verdampen, wat kan leiden tot afnemende economische groei, die nu nog boven de 9 procent ligt. Ook is het kopen van een huis zelfs voor bemiddelde Indiërs onbetaalbaar geworden, nu een gemiddeld appartement zomaar een miljoen euro of meer kan kosten.

De vraag is wanneer er een eind komt aan de prijsexplosie. Er zijn tekenen dat er door speculatie veel lucht in de markt zit. „De Indiase markt is overgewaardeerd”, oordeelde consultant Siddarth Yog van de op India gerichte investeerder Xander Group in de Financial Times. Toch denken specialisten dat de hausse nog niet voorbij is. „De komende twaalf tot vijftien maanden zal het aanbod niet substantieel toenemen”, zei een expert van vastgoedfirma Night Frank tegen Reuters.