Witte kop op warmgrijs veld: ’Yech!’

Een probleem in dit werk is de tevredenheid van de lezers. Ik weet het, dit klinkt zelfvoldaan en de lezersbrieven lijken dagelijks mijn ongelijk te bewijzen. Maar toch, wie de onderzoeken raadpleegt, kan slechts concluderen dat de krant in het algemeen zeer hoog wordt gewaardeerd. Het is dan ook logisch dat een verandering met frisse tegenzin wordt verwelkomd – iets wat goed is moet je vooral zo laten.

Dat spreekt ook uit de reacties die wij deze week mochten ontvangen. De meest in het oog springende verandering is natuurlijk het beeldmerk op de voorpagina: de zwarte letters werden wit op een ’warmgrijze’ ondergrond. Het viel niet bij iedereen in goede aarde: ’flets’, ’grauw’, ’suffig’, ’somber’, ’vies’, ’tweederangs’. En waarom? „De krant was gewoon goed zo”, mailt een lezer uit Rotterdam.

De begeleidende tekst van de hoofdredactie („De kleur ondersteunt het unieke karakter van de krant: betrokken, betrouwbaar en menselijk.”) veroorzaakte hier en daar hoongelach. Het vermoeden bestaat dat wij geen weerstand hebben kunnen bieden aan voor veel geld ’ingevlogen designers, broodschrijvers en marketinggoeroes’.

Ik vrees dat het zo niet is gegaan: wij hebben het zelf bedacht, zelf uitgevoerd en ik heb hoogstpersoonlijk die zin over het ’ondersteunen’ getik (een reclamebureau had het vast afgeraden). Wij hebben alleen wat extra kosten gemaakt om een proefkrant te testen bij enkele lezers, die er overigens niet de vlag voor uit wilden steken.

Dus, nogmaals, waarom? Het is zo gegaan: twee jaar geleden stapten wij over op het tabloidformaat. Om het risico van abonneeverlies zoveel mogelijk te beperken, zijn wij bewust zo dicht mogelijk bij het ontwerp, de formule en de indeling van de oude, grote krant gebleven. Dat is goed gelukt.

Nu hebben wij de presentatie aangepast om te kunnen doen wat het kleinere formaat eigenlijk vraagt: een steviger presentatie van de belangrijkste artikelen. De krant moet geen vergaarbak zijn van allerlei berichten van ongelijk gewicht. De redactie wil meer onderscheid maken door te kiezen, opdat zij ook meer energie kan steken in nieuwsonderwerpen die er echt toe doen. Daarmee hopen wij verschil te blijven maken in een wereld die overspoeld wordt met nieuws en on-nieuws.

Aan de tekentafel hebben wij ons ingehouden: het ging er vooral om onze doelen zoveel mogelijk binnen de bestaande vormgeving beter tot uitdrukking te brengen. Wij hebben wel langer stilgestaan bij de voorpagina. Onze vormgever Henk Marseille heeft meer ruimte gemaakt om ook daar steviger te kunnen beginnen; de paal met korte berichten verhuisde daarom naar een ruimere plek op pagina 3.

En ons oog viel op het beeldmerk . Het blijkt niet mee te vallen om dit goed onder woorden te brengen, maar de schuine zwarte letters zaten ons in de weg. Zij leken minder goed te passen bij wat Trouw nu voor oude en nieuwe lezers wil zijn: uitnodigend, inspirerend, betrokken, open, eigentijds, méér dan alleen een krant op papier... Ach, laat ik ophouden. Het heeft weinig zin argumenten aan te dragen voor iets wat zich slechts leent voor ’mooi’, ’lelijk’ of een schouderophalen omdat ’ook deze verandering wel weer zal wennen’.

Laten wij hopen dat nieuwe lezers geprikkeld worden en bestaande dat blijven om kennis te nemen van de vele artikelen onder dat beeldmerk. Zwart-op-wit, uiteraard.