Een moord voor een mooie vrouw

Na afloop van Sunny Bergmans film ’Beperkt houdbaar’, zei een vriendin (moeder van een dochter) tegen mij; „Jij boft dat je geen dochter hebt”. In eerste instantie zou je dat kunnen denken. Maar wanneer ben je wanhopiger? Als je dochter zichzelf niet accepteert en een operatie wenst? Of wanneer je zoon plastic borsten en besneden vagina’s normaal vindt? Deze nieuwe schoonheidsidealen treffen ons allemaal, vrouw én man. Het is aan vaders en moeders om daarmee om te gaan. Het bespreken van vergankelijkheid en sterfelijkheid plus een grote dosis zelfspot, helpt wellicht.

Ik doe mijn best.

Mailin Landvreugd Amsterdam

Er zullen ongetwijfeld vrouwen zijn en blijven, en vergeet de mannen niet, die hun lichaam mishandelen om aan een gefaket schoonheidsideaal te kunnen beantwoorden. Nochtans is er een groeiende groep die de plastische chirurgie beschouwt als een uitkomst. Zij gebruiken de plastische chirurgie om hun buitenkant in overeenstemming te brengen met hun binnenkant. Als je je jonger voelt dan je eruitziet, laat je je overhangende oogleden liften, je hangwangen optrekken of je kalkoennekje innemen om met een tevreden gevoel jezelf in de spiegel te bekijken en te zeggen: ”wat moedig van je dat je dat gedurfd hebt”.

Dat er hordes onzekere en vooral jonge mensen rondlopen die geen schoonheid aan eigen lichaam of geest weten te ontdekken laat staan voor het voetlicht weten te brengen, maar liever de schepping willen tarten, maakt nog niet dat de cosmetische industrie en obscene artsen als de plastisch chirurg uit de documentaire ’Beperkt houdbaar’ het nieuwe gefotoshopte schoonheidsideaal in Nederland kunnen dicteren.

Nederlandse mannen en vrouwen zijn nuchter genoeg om wel de voordelen, maar niet de extreme uitwassen van de schier onbeperkte technische mogelijkheden van de plastische chirurgie te benutten.

Wietske Breman Overveen

Vanaf het moment van de kennis van goed en kwaad durft de mens zich zelfs niet meer aan zijn maker te vertonen. Hij durft de naakte waarheid niet meer onder ogen te komen. Elke keer dat de waarheid door de verhulling heen tracht te breken, trekt hij/zij er een nieuw kleed overheen. Als ook het laatste kleed niet meer voldoet, vergrijpt hij zich zelfs chirurgisch aan de naakte waarheid zelf.

Martin de Waard Kropswolde

Vrijwel iedere vrouw wil mooi gevonden worden. Het is heerlijk als een man tegen je zegt dat je mooi bent. Dat is precies onze zwakte, en daarop worden we gepakt.

Als je in de wereld om je heen kijkt, zijn er wel andere prioriteiten te stellen. Ik denk aan armoede en onrecht. Als je dan toch vele duizenden euro’s overhebt, besteed die dan aan hulp aan anderen. Uiteindelijk verlies je de strijd om de schoonheid van je lichaam toch, maar de gedachte, dat je anderen een beter leven hebt kunnen geven door jouw geld, zul je voor altijd vrede geven.

E.A.M. Vijverberg Heemskerk

Mooi zijn is van alle tijden: David deed een moord voor Bathseba toen hij haar naakt gezien had: hij ruimde zelfs haar echtgenoot uit de weg om zijn speeltje te krijgen. We komen helaas nooit te weten of Bathseba wist dat David zo nu en dan op de uitkijk stond.

Wat kunnen vrouwen hiervan leren? Dat het wel loont om er goed uit te zien. Er wordt een moord voor je gedaan! Toch zal David op een dag weer voor een andere schoonheid zijn gevallen, ondanks het feit dat Bathseba waarschijnlijk een prachtige oudere vrouw werd. Neem het vrouwen niet kwalijk dat ze mooi willen zijn. Het levert nog steeds koningen en prinsen op. Je wordt het visitekaartje van een land. En als je jong sterft, wordt je schoonheid legendarisch. Onsterfelijkheid, hoe dan ook, is naast geld een lokkend perspectief.

I. Remijnse Almere

Vanaf het moment dat wij mens worden, zijn we al beperkt houdbaar! De enige zekerheid van geboren worden is dat we sterven.

In onze maatschappij is jong, glad, strak en slank de norm. Dat staat ogenschijnlijk garant voor succes, maakbaarheid, geluk. Dus vullen vooral vrouwen zich op met implantaten en opvulmiddelen.

Dat ons ideaalbeeld ontstaan is vanuit een schijnwereld, waarin zaken van het hart ondergesneeuwd raakten en waarin de waarde van een mens bepaald wordt door wat hij of zij ’opbrengt’, is de pijnlijkste vergissing van onze tijd.

Niet willen voldoen aan die norm, maar je laten leiden door je hart, door intuïtie, mededogen, empathie, door te streven naar een vervuld leven vanuit innerlijke vrede, vraagt in onze door commercie gedreven maatschappij moed. Die moed en bereidheid de verarming van onze wereldse perceptie en de noodzaak terug te keren naar het hart aan de kaak te stellen, vond ik in het onderzoek dat Sunny Bergman ons zichtbaar heeft gemaakt.

Anneke Broertjes Ouderkerk a/d Amstel