Eigenzinnige Spinvis sleept prijs in de wacht

De cello en de toetsinstrumenten stonden netjes in plastic verpakt, voor de verwachte bierregen, die inderdaad over Spinvis (Erik de Jong) neerdaalde, als winnaar van de Popprijs 2006. De douche was eerder traditioneel dan kritisch.

Erik de Jong uit Nieuwegein werd vanaf zijn zolderkamer in Nieuwegein een geprezen samplekunstenaar en groeide de laatste jaren met zijn band ook live enorm.

Een terechte winnaar van de Popprijs, die 10.000 euro van Buma Cultuur en een beeld van Theo Mackaay omvat. De prijs is bestemd voor de band of artiest die de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse popmuziek. Vorige jaren wonnen Tiësto, Ali B. en Within Temptation.

Andere kanshebbers voor dit jaar, Racoon en Opgezwolle, acht hij ’van hoge klasse’, zegt Spinvis na middernacht, als het Noorderslagfestival in de Oosterpoort in Groningen de finale ingaat. De talentvolle rapster La Melodia zweept de hal op.

Hij had het eerbetoon totaal niet verwacht. „Ik meende dat de prijs bestemd was voor artiesten die in volle pophallen staan, zoals Anouk.” Mocht hij zelf een winnaar kiezen, dan was dat de Golden Earring geweest, „om hun staat van dienst”.

Zijn eerste cd ’Spinvis’ uit 2002 was zowel een verkoop- als een artistiek succes. Maar voor een popprijs was het toen te vroeg. „Ik vind niet dat je iemand na een debuut al zo’n prijs kunt geven.”

Zijn tweede album ’Dagen van gras, dagen van stro’ verscheen in 2005. Vorig jaar bracht hij een cd uit met dichter Simon Vinkenoog en trad hij veel op.

Het concert zaterdag na de uitreiking ervoer hij als ’warrig en snel’. Door de blijdschap en het gebrek aan een soundcheck. Hij klonk vuiger dan een jaar geleden, toen hij met zijn band in de kleine zaal stond.

„Dat komt door de tournee van afgelopen jaar en de zomerfestivals. Veel rockpubliek kent maar één dansbeweging, namelijk meedeinen met het hoofd. Dat ritme werkt zich vanzelf de muziek binnen, waardoor we steeds meer gingen rocken.” Dit was de laatste keer, want „ik trek het niet meer”.

Momenteel luistert hij veel naar Franse hedendaagse popmuziek: „Muziek die niets anders wil zijn dan heel mooi.” Die kant gaat hij de komende tijd op.

In het juryrapport wordt Spinvis geprezen om zijn eigenzinnigheid en originaliteit. „Dat zie ik alleen door de ogen van anderen. Ik ga niet zitten met het voornemen eens iets eigenzinnigs te maken.”

Succes leidt af van het werk, en deze prijs dus ook. „Dat is een gevaar. Maar meer nog als ik nu twintig was geweest. Ik ben bijna 46 en trek als een oude muilezel al heel lang mijn eigen spoor in de tredmolen. Ik weet precies wat ik wil, niet alleen in de teksten, maar ook in hoe de strijkers klinken, in de productie, in alles. Namelijk geïnspireerde muziek maken tot mijn negentigste, of langer nog.”