Annie is ontevreden over de relatiebemiddeling en wil de helft van haar geld terug.

Nederland telt ruim twee miljoen alleenstaanden en dat worden er alleen maar meer. Rond de feestdagen in december worden ze flink op hun huid gezeten. De samenleving verwacht dat je iets sámen doet. Iets met familie en/of vrienden. Reclames doen nauwelijks anders dan hameren op huiselijke gezelligheid en je moet wel erg sterk in je schoenen staan om daaraan weerstand te bieden.

Vele singles gaan dan ook in deze donkere dagen op zoek naar een relatie. Jongeren doen dat steeds meer rechtstreeks via internet, ouderen houden het nog even bij relatiebemiddelingsbureaus.

Singles op zoek worden steeds kritischer, hoor je van relatiebemiddelaars. Als ze dan toch met iemand samen moeten/willen zijn, moet het wel een perfecte match zijn. Dat is natuurlijk vragen om problemen, want wie is er nou perfect?

Annie komt er na schade en schande achter dat ze haar lat wel erg hoog heeft gelegd. Bij een bureau heeft ze zich ingeschreven voor een ’duurzame relatie’ en voor die dienst betaalt ze 600 euro. Na een jaar zoeken is de juiste man nog niet gevonden. Niet dat de bemiddelaar geen kandidaten heeft aangeleverd, maar ze voldoen geen van allen aan het profiel.

De man moet van rond haar leeftijd zijn, goed opgeleid en beslist niet corpulent. Wat haar is geleverd, is in haar ogen het tegendeel. De eerste kandidaat is een caféhouder van enige omvang, de tweede blijkt een stuk ouder en ook voornamelijk bestaand uit buik, de derde is een wel heel gesloten man en nummer vier blijkt eveneens een kroegbaas.

Annie is ontevreden, ze wil de helft van haar geld terug. De bemiddelaar stelt daar tegenover dat hij wel degelijk heeft geprobeerd aan haar wensen tegemoet te komen, maar het lijkt wel of ze per kandidaat kritischer wordt.

De te hulp geroepen Geschillencommissie relatiebemiddeling kan zich de verzuchting van de ondernemer wel indenken. Annie heeft volgens het bureau gevraagd om een man van tussen de 53 en 60 jaar, langer dan zij, goed verzorgd, actief, humorvol, een verwerkt verleden, tegengas kunnen geven, wilskrachtig, beschaafd Nederlands sprekend en van goed niveau zijnd.

Na de eerste kroegbaas en Annie’s protesten daartegen weet hij wel dat een horeca-ondernemer ongewenst is. De tweede man is ouder dan afgesproken. Daarover is echter contact met Annie opgenomen en die maakt geen bezwaar. En wat zijn omvang betreft, hij is bezig met afvallen. Voor de derde en vierde kandidaat heeft de ondernemer advertenties geplaatst. Enkele van de reacties daarop vindt de bemiddelaar veelbelovend, maar man 3 blijkt wel heel introvert en man 4 is weliswaar met prepensioen, maar wel, zonder dat de bemiddelaar dat weet, afkomstig uit de horeca.

Dat laatste vindt de ondernemer wel heel sneu en hij heeft Annie daarop voorgesteld dat hij haar nog een halfjaar langer gratis zal bemiddelen. Dat vindt de commissie best genereus. Ook de rest van de behandeling kan de goedkeuring van de commissie wegdragen. De eerste drie voorstellen zijn immers conform de wensen van de klant, zo stelt de commissie. Slechts het vierde voorstel had achterwege moeten blijven. Maar daaraan is inmiddels een mouw gepast. De commissie neemt het aanbod van de bemiddelaar over als bindend. Het is aan Annie om er al dan niet gebruik van te maken. Maar van een restitutie van een deel van het bemiddelingsloon kan geen sprake zijn.

Meer info over Geschillencommissies: www.sgc.nl.