Wie had het nummer van Benazir Bhutto?

Achteraf zal misschien gezegd worden dat de terrorist die Benazir Bhutto doodde, ook het nekschot gaf aan een of meer campagnes voor het Amerikaanse presidentschap.

Want de kiezers in Iowa, die net wat meer waren gaan letten op hun hypotheken, hun illegale Mexicaanse buren en de opwarming van de aarde, werden opeens weer bepaald bij het chaotische en bedreigende buitenland.

Om Afghanistan niet uit hun handen te laten vallen, hadden de VS hun hoop gevestigd op een vrouw in Pakistan. En die was gedood, misschien wel door dezelfde groep die op 11 september 2001 het World Trade Center vernietigde. Wat zou ex-burgemeester Rudy Giuliani dáár van vinden?

De Republikeinse kandidaat gaf meteen een verklaring uit, waarin hij zei dat de moord het zoveelste bewijs was dat de VS de strijd tegen het internationale terrorisme moeten opvoeren. In Iowa en New Hampshire, waar binnenkort wordt gestemd in voorverkiezingen voor het kandidaatschap voor beide partijen, liet hij tv-spotjes uitzenden waarin hij zijn belangrijkste troef uitspeelde: zijn moedig leiding geven na de aanslagen van 11 september. Die spotjes stonden al op het programma, maar het tijdstip kon niet beter.

Maar stoer optreden en stoere taal tegen terroristen maken je nog niet presidentiabel. John McCain, een Republikein die het lang slecht deed in de peilingen, maar nu weer op de weg omhoog is, kan zich beroemen op veel buitenlandse ervaring – en doet dat ook.

„Mijn hele campagne heb ik erop gehamerd dat ik degene ben met de ervaring, de kennis en het betrouwbare oordeel. Dus het helpt misschien als ik mensen laat weten dat ik in Pakistan ben geweest, dat ik Musharraf ken, ik hoef de telefoon maar te pakken en ik spreek hem. Ik kende Benazir Bhutto.”

Een derde Republikein die het goed doet in de peilingen, Mike Huckabee, beschuldigde McCain van opportunisme. „Ik denk niet dat je hier politiek op moet reageren”, zei hij tegen verslaggevers – na een rede waarin hij uitgebreid op de moord was ingegaan.

Huckabee mag dan niet het telefoonnummer van Musharraf hebben, hij is in 41 landen geweest, meldde hij, en heeft veel buitenlanddeskundigen geraadpleegd. Maar dat heeft niet voorkomen, noteerde The Wall Street Journal, dat hij ten onrechte dacht dat in Pakistan de noodtoestand nog steeds van kracht was.

Bij de Democraten gaat de race voorlopig tussen Hillary Clinton en Barack Obama. De laatste moet opboksen tegen het beeld dat hij te jong en onervaren is. Dat wordt door het nieuws uit Pakistan erger.

Zijn campagnestaf deed zijn best, door er op te wijzen dat de spanningen tussen pro-westerse krachten en fundamentalistische moslims in Pakistan mede komen door de inval die de VS in Irak deden in 2003 – met toen nog de instemming van Hillary Clinton.

Maar het is de vraag of dat veel indruk maakt op kiezers die de voormalige First Lady herinneringen zagen ophalen aan haar ontmoetingen met Benazir Bhutto. En haar iets hoorden zeggen dat ongetwijfeld waar is, op wie je het ook wilt betrekken: „We moeten een president kiezen die vanaf de eerste dag klaar is voor de talrijke problemen die op je afkomen.”