Toekomst doopsgezinden

In Trouw van 28 december werd een schets gegeven van een doopsgezinde gemeente, als voorbeeld van de kerk in Nederland die het hardste krimpt. Er komen een paar ouderen naar de zondagdienst, de preek is het hoogtepunt, kinderen hebben er niks te zoeken, buiten de wekelijkse dienst gebeurt er weinig. Doodzonde, want de doopsgezinde kerk is gebaseerd op een aantal zeer actuele principes (naastenliefde, zorg voor natuur, daadkracht, ondogmatisch).

”De krimp is ons overkomen” staat in het artikel. Wat een onzin, men is gewoon niet meer van deze tijd. Ik (man van 48 jaar) heb het geluk al tien jaar deel uit te maken van een doopsgezinde gemeente die het tegendeel bewijst. Al jaren groeit de gemeente met tientallen leden per jaar, waarbij vele jonge gezinnen met kinderen. Het fundament van dit succes is de aandacht voor kinderen. Verschillende leeftijdsgroepen hebben hun eigen programma: de peuters, de basisschool-kinderen, de 12+ groep, de 15+ groep en studenten. Actuele onderwerpen en ervaringen vormen de basis van het kinder- en jeugdwerk, want in de postmoderne samenleving willen jongeren spiritualiteit inhoud geven naar aanleiding van eigen ervaringen en context.

Daarnaast zijn er taakgroepen maatschappelijk actief (zoals ondersteuning van een aids-weeshuis in Tanzania, opvang van vluchtelingen). De wekelijkse kerkdienst is slechts onderdeel van de wekelijkse activiteiten. Hieraan blijkt behoefte: jonge mensen worden aangetrokken door een spiritueel kader gericht op samen ergens voor staan. Zuster- en broederschap, kom uit uw luie stoel, het kan ook anders!