Echte sneeuw in de Alpen wordt minder, de skibaan biedt uitkomst.

Zelfs over het naderen van SnowWorld in Zoetermeer is nagedacht. Je komt niet zo maar aan, nee je moet eerst een kunstmatig aangelegde heuvel over om, na de top een vallei inrijdend, te worden verrast door een heus Oostenrijks chalet. Binnen ademt de aankleding van gebouw en personeel een en al wintersportsfeer. Drie skibanen met echte sneeuw en sleepliften, een ware Tiroler stube voor de après-ski, een Alpenrestaurant en voor de diehards ook nog een disco, uiteraard met veel geolied hout.

„Je gaat echt een andere wereld binnen”, zegt oprichter en eigenaar Koos Hendriks. „Mensen kunnen hier de wintersport beleven zonder maar een stap in de Alpen te hebben gezet.” En het blijft niet bij sneeuw alleen. In het gebouw is ook plaats voor een forse fitnessruimte, sauna en diverse hulpjes bij het afvallen of ander fysiek welbevinden.

Beleving is het sleutelwoord in Hendriks attractie. „Ik begon hier precies tien jaar geleden mee. Ik had daarvoor een aantal sportzaken in de Haagse regio waarvan er een volledig voor de wintersport was ingericht. Toen ik daar een goede sfeer begon te creëren, met een sneeuwuitstraling, Tiroler muziek en de geur van wax voor de ski’s, kreeg ik klanten vanuit heel het land. Men vond het prachtig. Zelf ben ik een fanatieke schaatser. Ik deed dat intensief op de Uithof, maar dat is zo’n ongezellige baan. Wat ontbrak was de charme en gezelligheid van natuurijs. Toen kwam ik op het idee om de winkel, sneeuwbaan en horeca te combineren. En dan niet met plastic bekertjes, maar echte kwaliteit. Ik gebruikte het woord beleving al voordat de Efteling ermee kwam.”

Hendriks’ gevoel bleek te kloppen. Particulieren en bedrijven stromen toe. Bedrijven reserveren ver vooruit voor een uitje met het personeel, voor plezierig werkoverleg of teambuilding op de skipiste en later in de stube. Hendriks laat zijn reserveringslijsten voor de komende weken zien. Het ministerie van justitie, Unilever, ING, KPMG, politie, Randstad, zijn in de gauwigheid op de lijst met kleine letters te lezen. „Er zijn complete arrangementen voor bedrijven. Het is ook geen standaard zalencentrum, dat trekt. Er is hier van alles te beleven.” En terwijl we door de keuken lopen worden al tientallen borden met vers eten klaargemaakt. „Er komen ook duizenden mensen per week om te eten.”

Hendriks heeft 240 skileraren in dienst, waarmee hij volgens eigen zeggen de grootste skischool ter wereld heeft. „Particulieren komen hier om te leren – kinderen vooral en volwassen beginners – waardoor hun vakantieplezier verdubbelt. Je kunt gelijk van dag één een beetje skiën. Er is enorm veel vraag naar. Scholen komen ook steeds meer. Scholen met vele nationaliteiten waardoor het straks voor allochtonen ook normaal wordt dat ze gaan skiën”, weet Hendriks zeker.

De stormloop leidde al snel tot een filiaal in het Zuid-Limburgse Landgraaf. Daar staat nu de grootste overdekte skibaan ter wereld. „Door zijn lengte van 550 meter, breedte van 100 meter en het juiste hellingspercentage worden er officiële wedstrijden gehouden. Alle grote namen uit de skiwereld komen er buiten het seizoen trainen.”

In zijn twee attracties ontvangt Hendriks jaarlijks ruim twee miljoen bezoekers. „Dit jaar zien we een groei van 20 procent. Dat is ongekend.”

In Zoetermeer gaat Hendriks er een vierde piste bij bouwen met aan de voet ervan een sneeuwspeelweide voor de kinderen en een kleine schaatsbaan. De motivering is opvallend. „Dat doen we niet alleen om de groei in Nederland op te vangen, de mogelijkheden in de Alpen worden door de opwarming van de aarde ook steeds kleiner. Ik voorzie dat de vraag naar indoorskiën alleen maar zal toenemen.”

Hendriks ziet glimlachend de fronsende wenkbrauwen van de verslaggever aan. De Alpen verplaatst naar het vlakke land bij Zoetermeer en Landgraaf? „Natuurlijk, er gaat niets boven verse, knisperende sneeuw, een zonnetje en een fantastisch landschap. Maar de kans op die combinatie wordt steeds kleiner. De periodes dat je in de Alpen kunt skiën worden almaar korter. Ik wil daarop inspelen door mijn accommodaties zo perfect mogelijk te maken. Er zijn beperkingen aan indoorskiën, maar het is wel sneeuwzeker en je hebt geen last van regen en wind. Landgraaf is een echt funpark. Daar komen steeds meer mensen die niet naar de Alpen hoeven. Ik heb daar ook een baan met lichtkoepels zodat je dan het idee hebt in de buitenlucht te zijn.”

De Alpen blijven wintersportgebied, maar Hendriks weet zeker dat daar over een jaar of tien ook overdekte banen zullen komen. „Ik verbaas me erover dat het niet nu al gebeurt. Kijk naar al die skidorpen die ruim een half jaar leeg staan. Met overdekte banen en aanpalend plezier kun je die dorpen het hele jaar door gebruiken. Als wij er hier succes mee hebben waarom zou je dat daar niet kunnen kopiëren? Ik zelf ga ook in Barcelona beginnen en ik ben ervan overtuigd dat oliesjeiks in het Midden-Oosten een flink aantal banen gaan bouwen. Daar is energie zat.”

Daarmee zijn we bij de achilleshiel van Hendriks’onderneming: energiekosten. Het aanmaken van eigen sneeuw, elke nacht weer, en het 365 dagen per jaar op temperatuur houden van de pistes kost een vermogen. „Ik kijk de laatste tijd met angst en beven naar de prijs van een vat olie. Die is de laatste anderhalf jaar verdubbeld. Energie is verreweg mijn grootste kostenpost, die ik bovendien niet in de hand heb.”

„Waar ik energie kan besparen doe ik dat natuurlijk. Ik ben bezig met alternatieven van zon en wind. De sneeuwinstallatie is al een stuk efficiënter geworden. Vergeleken met tien jaar geleden is het maken van sneeuw veel goedkoper.”

Ook Hendriks kent de film van Al Gore over het op ons af komende klimaatprobleem en hij beseft dat het milieu als maatschappelijk vraagstuk weer hoog op de agenda staat. Maar daar direct gevolgen aan verbinden voor zijn eigen business vindt hij een stap te ver. „Ik heb veel plezier in mijn werk en ik geef vele anderen plezier met mijn bedrijf. Het vreet energie, maar dan doen andere dingen ook. Kijk naar het autopark. Dat blijft zich uitbreiden met vooral duurdere benzineslurpende auto’s. En wat te denken van goedkope vliegreizen? We zitten voor weinig geld in Turkije of Thailand. Hoe ver ga je daarmee? Ik denk dat de overheid de taak heeft dat allemaal af te wegen.”