Provençaalse knoflooksoep

1 liter water; zout naar smaak; 2 tenen knoflook, geplet;1 laurierblad en/of een paar blaadjes salie; 1 eetlepel olijfolie; 1 eidooier; dunne sneetjes stokbrood

Met ’het vocht’ dat in het pogne-recept van vorige week door de bloem gewerkt moest worden, had ik me erg summier uitgedrukt. Het ging om de ’vochtige ingrediënten’, het gistpapje en de eieren. En nu we het toch over de eieren hebben: als u voor het cake-achtige pogne-deeg grote eieren gebruikt, neem er dan geen 6, maar 5 of 4, anders wordt het wel erg slap. Dit is geen mosterd na de maaltijd, want er is geen enkele reden om dit feestbrood uit de Cevennen alleen op Driekoningen te bakken. Verder is (oudbakken) pogne heerlijk om wentelteefjes of broodpudding van te maken, ouderwetse gerechten die weer helemaal ’in’ zijn. We komen erop terug. Vandaag een soep waar wij dol op zijn en die bovendien in het zuiden alom wordt beschouwd als zeer gezond, en heilzaam voor mensen die zich qua eten en drinken aan onmatigheid hebben overgegeven: aigo boulido (zoals de Provençaalse naam luidt) ofwel knoflooksoep. Hoe gezond hij is hangt naar men zegt vooral af van de hoeveelheid knoflook die erin zit. Er bestaan vele varianten. Dit is de bescheiden versie die J.-B. Reboul in zijn standaardwerk’ ’La cuisinière provençale’ (daterend uit 1898) beschreef:

’Breng het water met zout, 2 tenen knoflook, het laurierblad en de olijfolie aan de kook en houdt het een kwartier tegen de kook aan. Klop een eidooier los in soepterrine. Verwijder knoflook en laurierblad uit de bouillon. Giet de bouillon al kloppend bij het ei in de terrine en leg de sneetjes brood erin. Deze soep is zeer versterkend voor de maag. Sommige mensen vervangen de laurier door een paar blaadjes salie. Beide gebruiken kan ook.’

Maak deze soep naar eigen smaak: gebruik bijvoorbeeld (veel) meer knoflook; of bouillon in plaats van water; besprenkel het brood met olijfolie en rooster het; bestrooi de soep met gehakte peterselie; breek per persoon een ei in de kom hete soep; kook reepjes witte kool mee; doe er (gare) witte bonen in. Hoe dan ook, met ’knoflookwater’ als basis ben je wat smaak betreft al een verrassend eind op dreef.