De eerste burger is al 40 jaar aan het hof

Exact veertig jaar geleden trouwden prinses Margriet en – toen nog ’slechts’ – mr. Pieter van Vollenhoven. Een huwelijk van een prinses met een burger: dat kon nooit iets worden, voorspelden velen. Ze kregen ongelijk.

Tegenwerking was er in het begin volop, toen prinses Margriet in 1965 met haar kandidaat kwam. Hoewel geboren in een Rotterdamse patriciërsfamilie, vond men aan het hof, Margriets oudste zus Beatrix voorop, Pieter van te lage komaf. Margriet moest iemand van adel trouwen, bij voorkeur uit het buitenland. Maar het paar had aan het hof één grote fan: Juliana zelf, de ’gewone’ koningin die een burger aan het hof wel zag zitten. Haar stem bleek doorslaggevend. En zo traden Pieter en Margriet op 10 januari 1967 in het huwelijk. Daar was nog gedoe aan vooraf gegaan: over de datum (Beatrix wilde eerst trouwen), de plaats: Baarn – woonplaats van de prinses – of Den Haag en over de vraag of Pieter prins moest worden. Nee, vond Juliana, die geen burger naar het hof haalde om hem direct tot prins te bombarderen.

De eerste tien, vijftien jaren verliepen voor Pieter moeilijk. Geen goed kon hij doen in de ogen van het volk: dan was hij weer een kapsoneslijer die boven zijn stand was getrouwd. Maar deed hij ’gewoon’ dan was dat weer het bewijs dat hij niet op zijn plaats was. Dat hij met Pim Jacobs en Louis van Dijk optrad achter de piano hielp voor de acceptatie aan het hof ook niet echt. Voor het volk werd hij het mikpunt van spot. Ook omdat hij maar niet aan de bak kwam na zijn militaire dienst. Er werden stages voor hem geregeld bij de Heidemij en de KLM. Maar een echte baan zat er voor hem, ondanks zijn talent, niet in.

De ommekeer kwam in 1977, toen minister Tjerk Westerterp van verkeer hem voorzitter maakte van de voorlopige Raad voor de Verkeersveiligheid. Als een terriër stortte hij zich daarop, omdat hij wist dat dit wel eens zijn laatste kans kon zijn. De afloop is bekend. De ooit verguisde Van Vollenhoven heeft het gebracht tot voorzitter van de Onderzoeksraad voor veiligheid en hoogleraar risicomanagement in Twente.

Ondertussen volgde prinses Margriet haar eigen carrière. Doordat haar zus Irene in 1964 zonder toestemming van het parlement was getrouwd met Carel Hugo van Bourbon-Parma verspeelde zij haar rechten op de troon. Margriet wist dat zij in de toekomst naast Beatrix als reservekoningin zou moeten acteren. Daarnaast maakte zij carrière in het Rode Kruis. Zij schopte het tot lid van het bestuur van het Internationale Rode Kruis en Rode Halve Maan in Genève.

Door alle tegenwerking en problemen had het huwelijk gemakkelijk op de klippen kunnen lopen. Geruchten over problemen en echtscheiding zijn er ook zeker wel geweest, maar diverse vrienden en kennissen hebben in de loop der jaren verzekerd dat de band tussen de twee echtelieden zeer hecht is.

Ook binnen de familiekring van de Oranjes is Pieter volledig geaccepteerd. Maar ja: inmiddels wemelt het in de familie van prinsessen van burgerlijke komaf. Pieter was in die zin een voorloper. Hoezeer hij inmiddels binnen de familie is geaccepteerd, daarvan getuigt Willem-Alexander vanavond in een uitzending van de Tros die helemaal aan het paar is gewijd (Nederland 1, 21.30 uur): voor hem zijn Pieter en Margriet niet minder dan zijn ’tweede ouders’.