Als Ton na drie jaar zijn bril weer laat doormeten blijken de glazen omgekeerd gemonteerd.

Ruim de helft van de Nederlanders – 9 miljoen – moet de ogen corrigeren vanwege een afwijking. Van die 9 miljoen zijn er 8 miljoen brildragers, de rest gebruikt contactlenzen. Lenzen zijn vooral bij jongeren (15-45 jaar) populair. Ouderen dragen bij voorkeur een bril. Vanaf 55 jaar heeft bijna iedereen een bril en dan met name een multifocale bril (voor het lezen én om ver te zien). Ook hier toont zich de vergrijzing goed. Van de 8 miljoen brildragers heeft 41 procent een multifocale bril en dat percentage is stijgende.

De aanschaf en het uitproberen van zo’n bril met dubbele taak is een heel avontuur. Loop maar eens een trap af kijkend door het leesgedeelte van je bril. Veel mensen hebben in het begin dan ook klachten, maar die verdwijnen meestal na een gewenningsperiode.

Soms echter zijn de klachten blijvend en dat ligt niet alleen aan de koppigheid van de brildrager, die zijn oude bril veel plezieriger vond. Dat ondervindt Ton als zijn leesproblemen toenemen en hij overgaat tot de aanschaf van een multifocale bril. Met zijn vrouw is hij uren bezig om een montuur uit te zoeken. Het is ten slotte een hele investering, want multifocale glazen zijn duur. Daar komt bij dat niet elk montuur geschikt is voor een multifocaal glas. Zo’n glas heeft enige ruimte nodig om de afstand tussen ver zien aan de bovenkant en lezen aan de onderkant te overbruggen en met name de wat modieuzere platte monturen kunnen nog wel eens problemen opleveren. Maar goed, Ton slaagt uiteindelijk en legt zo'n 700 euro neer voor zijn nieuwe bril.

Na enige weken als een soort dronkeman te hebben rondgelopen gaat hij toch terug, maar de winkelier stelt hem gerust. Even geduld, het komt wel goed. Maar na een paar maanden narigheid gaat hij weer terug, maar ook nu bakt de opticien zoete broodjes. Na een half jaar is het opnieuw raak. De winkelier meet zijn ogen na en er blijkt een kleine achteruitgang vergeleken met de datum van aanschaf. De opticien geeft echter het advies niets te doen, want dan krijg je dezelfde problemen. Ton houdt echter leesproblemen, maar de ondernemer zegt achteloos dat niets beter leest dan de eigen ogen. Hij legt zich er maar bij neer. Als hij wil lezen doet Ton gewoon zijn bril af.

Als na drie jaar zijn vrouw ook aan een leesbril begint, meet die opticien Tons bril nog eens door en constateert dat de glazen verkeerd zijn ingezet. Rechts zit links en omgekeerd. Ton staat vervolgens snel bij zijn eigen opticien op de stoep en eist zijn 700 euro terug wegens wanprestatie. Die geeft echter niet thuis, hij heeft genoeg gedaan, vindt hij.

De Geschillencommissie optiek haalt er een expert bij en die constateert inderdaad dat de glazen omgekeerd zijn gemonteerd. Deze conclusie wordt nog eens ondersteund door het verdwijnen van de klachten nadat Ton zich een andere bril had laten aanmeten. Het verweer van de opticien dat hij genoeg heeft gedaan wordt verworpen. De commissie vindt dat hij de klachten van de klant niet serieus heeft genomen en wordt veroordeeld tot het terugbetalen van de aankoopsom.