’Geloof in elkaar was doorslaggevend’

Bij het behalen van de gouden medaille van de waterpolovrouwen heeft geloof een belangrijke rol gespeeld. Daar is bondscoach Van Galen van overtuigd.

Op de ochtend van de waterpolofinale roept bondscoach Robin van Galen zijn team bij elkaar op het grote plein in het olympisch dorp. Hij vertelt de speelsters daar het verhaal van een kerkdienst die hij op zondag 27 juli, twee dagen voor de ploeg naar Peking zou vertrekken, heeft bezocht. Het onderwerp van de preek was ’Gaan voor Goud’.

„En dat terwijl ik de dominee persoonlijk niet ken”, aldus Van Galen. „Maar die preek leek bedoeld voor mij. Het ging over het geloof in God, maar ook over het geloof dat je in elkaar moet hebben als je als team iets wilt presteren. Dat was zo’n mooi moment. Ik geloof niet in toeval, dus heb ik het idee dat het zo heeft moeten zijn. Twee dagen later vertrokken we naar Peking om écht te gaan voor goud. Te bizar voor woorden eigenlijk.”

Van Galen laat op het plein in het olympisch dorp zijn emoties zien. Hij is tien minuten aan het woord, vertelt zijn selectie over zijn rotsvaste vertrouwen in God. Hij herhaalt ook de woorden uit de preek. Hij wil dat zijn speelsters vertrouwen hebben in elkaar en dat ze dat in de finale van het olympisch waterpolotoernooi laten zien.

Van Galen: „Ik denk dat ik ze met die anekdote heb geraakt. Ik heb ze voorgehouden dat we een ultieme mogelijkheid zouden krijgen op een gouden medaille. Dat gaf emoties, maar ik wilde het ze meegeven. En ik denk dat het geloof in elkaar vanavond doorslaggevend is geweest.”

International Daniëlle de Bruijn vond het een bijzonder moment. „Je maakt niet vaak mee dat een coach ook zijn emotionele kant met een team deelt. Het was mooi dat hij dat deed.”

Of de toespraak van Van Galen daadwerkelijk heeft bijgedragen aan het succes van de waterpolovrouwen zal nooit duidelijk worden. Feit is wel dat de ploeg tegen de Verenigde Staten, regerend wereldkampioen, boven zichzelf uitstijgt (9-8 winst). Binnen vier minuten neemt Oranje een voorsprong van 4-0. De Bruijn tekent voor drie van de vier doelpunten. Uiteindelijk scoort ze zeven keer. „Dit was mijn beste wedstrijd ooit. Alles klopte vandaag. Nu kan ik met een gerust hart stoppen.”

De Bruijn (30) was eigenlijk al gestopt, maar kwam op nadrukkelijk verzoek van Van Galen terug bij het Nederlands team. „Ik heb voor ik tekende mijn lot aan het hare verbonden. Als zij niet had willen terugkeren, had ik het ook niet gedaan. Gelukkig belde ze me na twee weken dat ik met een gerust hart een handtekening kon zetten. Het was fantastisch om te zien dat ze in deze finale zo goed speelde. Al moet ik het hele team complimenteren. Op het juiste moment speelden we de beste wedstrijd van het toernooi.”

Na de snelle 4-0 voorsprong komt Amerika goed terug in de wedstrijd. Na twee periodes is de stand weer gelijk (5-5). „En daarna heeft onze fitheid ons er doorheen gesleept”, aldus Van Galen. „Een goede fysiek is ook mentaal heel belangrijk. We zijn begin 2006 aan dit avontuur begonnen en het is nu op een fantastische manier geëindigd. Maar ik moet de hele staf een compliment maken, want dit is niet alleen het succes van mij of van de meiden. Vooral mentaal zijn we de laatste jaren enorm gegroeid, mede dankzij mental coach Rico Schuijers.”

„Ik denk ook wel dat dit succes aantoont dat succes voor een deel maakbaar is. Het rust op drie pijlers. We hebben fulltime kunnen trainen, zijn zeer getalenteerd en hebben een technische staf die complementair is aan elkaar. Ik ben ontzettend trots op deze meiden, maar ook op mezelf. En op het geloof. Dat heeft me er op beslissende momenten doorheen gesleept.”