Verwachte progressie Ajax blijft uit

Voor de derde maal in korte tijd werd gisteren, ondanks een 2-0 zege op FC Utrecht, aangetoond dat Ajax er niet zo op vooruit is gegaan als aanvankelijk werd gesuggereerd.

Zuchtend en steunend, in de stijl dus die het nationale clubvoetbal steeds nadrukkelijker kenmerkt, bracht Ajax gisteravond zijn tweede thuiswedstrijd van 2008 tot een goed einde. Verveeld in periodes van stilte, meer dan eens verbaasd over mislukkingen over en weer en soms opverend tegen beter weten in, onderging het publiek in de Arena dat het krachteloze FC Utrecht door twee treffers na rust werd verslagen (2-0).

Na een laagwaardige en volstrekt oninteressante opvoering kon slechts droog worden vastgesteld dat Ajax in het spoor was gebleven van koploper PSV, met een onveranderde nadelige marge van drie punten. Als er dan toch een lichtpuntje moest zijn, vanuit Amsterdams oogpunt dan, was het de rentree na rust van verdediger Vermaelen, al mag ook daarmee geen wezenlijke verandering op korte termijn worden verwacht.

Voor de derde maal alweer in dit nog prille kalenderjaar (na de 4-2 bekernederlaag tegen NAC en het 1-1 gelijkspel van afgelopen zondag bij NEC) werd aangetoond dat Ajax er niet zo op vooruit is gegaan als na de eerste balomwentelingen van 2008 werd gesuggereerd. Op papier bieden met name de teruggekeerde Davids (strijdbaarheid) en Perez (creativiteit) kwaliteiten waaraan de eerder diepgevallen ploeg behoefte heeft. In de praktijk blijkt echter, weinig verrassend, dat de actieradius van de dertigers tanende is.

Van Davids mocht na een afwezigheid van ruim een half jaar, vanwege een beenbreuk, al niet worden verwacht dat hij binnen afzienbare tijd zijn niveau van weleer zou bereiken. Maar specifieke haperingen in zijn spel roepen toch nu al twijfels op of hij Ajax ooit nog met zijn gebruikelijke inbreng van dienst kan zijn. De weinig dynamische Perez loert op het geven van impulsen in een tamelijk afgebakende zone van het veld, waardoor de aanvalsopzetten van Ajax ook gisteren veelal doorzichtig en daarmee weinig verrassend van aard waren.

Tevens bleek dat Ajax er ook met Davids nauwelijks steviger op is geworden, terwijl dat na de warrige eerste competitiehelft toch de voornaamste vereiste was. Om de defensieve kwetsbaarheid te verminderen werd dinsdag de Uruguayaanse verdediger Silva van FC Groningen overgenomen, maar hij was kennelijk niet fit genoeg bevonden om gisteren al aan de selectie te worden toegevoegd. De verguisde Colin draafde weer eens in de rechterzone op.

Hij en zijn medeverdedigers werden niet bovenmatig beproefd, al werd FC Utrecht in de eerste helft al tekenend genoeg herhaaldelijk het zicht op een kansrijke uitbraak geboden. Het ontbrak vooral aan vernuft om die mogelijkheden uit te spelen en Ajax te pijnigen. Aan de overzijde had spits Huntelaar zich al vroeg kunnen loswerken met een kopbal die door doelman Vorm stijlvol werd verwerkt, maar daarna kon Ajax geruime tijd weinig uitrichten.

Pas na de hervatting poogde de onverminderd zoekende ploeg dan toch de druk op te voeren. Dat ging nu eens met onzorgvuldigheid en dan weer met gejaagdheid (van de drieste aanvallers Rommedahl en Suarez) gepaard, totdat halverwege toch weer Huntelaar de verlossing bracht.

Na een pass van Davids, toch hij, kon de topscorer onbelemmerd aanleggen (1-0). Luttele minuten later verloor FC Utrecht verdediger Keller vanwege diens tweede gele kaart en in de grotere ruimten viel er zowaar nog een treffer, van Heitinga (2-0) – méér zat er, was toen al duidelijk, werkelijk niet in.