’Sloop van ecowoning is een gemiste kans’

Jan Husslage begon jaren geleden aan de bouw van een ecowoning. Buren vinden het een ’bouwkrot’. Ook de gemeente wil er van af.

De ecowoning van Jan Husslage in Steenwijk is opgetrokken uit sloophout, simpele mdf-platen, oude deuren en planken van lariksen, gekocht in naburige bossen.

Lelijk, vinden de buren, bovendien haalt ’die boshut’ de prijs van hun eigen villa’s naar beneden. „Het is makkelijk om alles wat anders is, af te keuren”, reageert hoogleraar en specialist op het gebied van duurzaam bouwen Kees Duijvestein. „Het huis zal van mij niet de architectuurprijs krijgen, maar het is origineel, een verrijking. De bouw heeft pioniers als Jan nodig. Hij laat zien dat je met bestaande materialen heel ver kunt komen.”

Acht jaar geleden was Jan Husslage een van de eersten die zich voor de nieuwe wijk Woldmeenthe meldden. Steenwijk ruimde een hoek in voor duurzame bouw, maar iedereen kon op die kavels inschrijven. Uiteindelijk bouwde alleen Husslage een verantwoorde ecowoning.

Duijvestein is pas nog in Woldmeenthe geweest. „Keurig hoor, er is over de details nagedacht, tot de straatklinkers aan toe. Maar enige duurzaamheid zie je er niet aan af.” Hij vindt het een ’schande’ dat Steenwijk het zo ver heeft laten komen. „Als je voor een ecowijk kiest, moet je je rug recht houden.”

De hoogleraar heeft Husslage op de Technische Universiteit Delft nog in de collegebanken gehad. De maker van het ecohuis is afgestudeerd als bouwtechnisch ingenieur. Duijvestein heeft zijn oud-student hoog zitten. „Een intelligente man, die echt staat voor dingen. Hij is heel radicaal op het gebied van energiebesparing.” Husslage haalt zijn energie uit zonnepanelen en spoelt de wc door met grondwater. Duijvestein: „Ik heb weleens gezegd: ’Jan huur nou gewoon een elektricien’, maar hij wil alles zelf doen.”

De buren boffen. De gemeente Steenwijkerland mag de woning slopen. Bij de kaveluitgifte in 2001 werd namelijk een bouwtijd van twee jaar afgesproken, en die is ruimschoots overschreden.

Het bestuur kwam dinsdag naar eigen zeggen ’uit coulance’ met een schikking. Husslage krijgt zo’n 130.000 euro, de gemeente helpt met afbreken en betaalt ook mee aan z’n juridische onkosten. Eén voorwaarde: hij moet afzien van verdere juridische acties.

Husslage, op het moment in Spanje, beraadt zich.

Vanuit de stad Utrecht klinkt intussen wel waardering voor het huis. GroenLinks-raadslid Pepijn Zwanenberg stelt voor Husslage een kavel aan te bieden. Hij vindt het een slecht signaal dat het ecologische huis vanwege een formaliteit tegen de vlakte moet. „We moeten in Nederland juist veel meer duurzaam bouwen; woningen die volledig recyclebaar zijn en duurzame energie opwekken.”

Steenwijk zal de woning nog missen als die eenmaal weg is, zegt ook Duijvestein. „Het had een bezienswaardigheid kunnen worden. ”

Elders in het land is ecologisch bouwen een succes. Zo heb je ecowijk de Goedemeent in Purmerend en de Buitenkans in Almere. In het Culemborgse EVA Lanxmeer staan zelfs 200 ecowoningen bij elkaar. Verschil is dat die bewoners bewust voor duurzaam bouwen hebben gekozen. Ze hebben eenzelfde levensvisie, zaten samen rond de tekentafel.

Kees Duijvestein: „Duurzaam bouwen is een combinatie van ecologische en economische kwaliteit, én sociale samenhang. Aan de eerste twee voldoet Jan Husslage als geen ander, maar communicatief en sociaal gezien is hij niet zo sterk.”

In een gemeenschappelijk project had Jan prima als technisch adviseur kunnen dienen, denkt Duijvestein.

„Zo’n samenwerking geeft ook meteen binding in een nieuwe wijk.” Wat dat betreft was de aanpak van Steenwijk gedoemd te mislukken. Duijvestein: „Je zet ook niet één villa midden in een achterstandsbuurt. Dat geeft gedonder.”