Da’s logisch, denk ik dan, ik heb mars in steenbok

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden

Wat hebt u beleefd?

„Het was schemerig, de stoeptegels lagen schreef en ik lette niet op. Dus brak ik mijn enkel toen ik de tuin uit liep. Ik moest drie maanden in het gips. Best ingrijpend, dus dan hoor je mij niet zeggen dat het toeval was. Dan trek ik mijn horoscoop en constateer: ’logisch, de planeten stonden verkeerd’. Het klinkt misschien vreselijk naïef. De helft van Nederland begint te lachen als ze me zo horen: de arme ziel. Maar voor mij is astrologie een uit de hand gelopen hobby.

Ik had een huis gekocht en na twee weken bleek er een gigantische lekkage aan het dak. Dan weet ik: dat kleeft aan mij, want ik heb mars in steenbok. Ik zat eens in een sollicitatiecommissie en heb toen alle 300 sollicitatiebrieven geanalyseerd.

Soms, aan de vooravond van een belangrijk raadsdebat, trek ik wel eens even een horoscoop van dat moment op die plek om te kijken wat de uitkomst zal zijn. Zo doe ik mijn eigen huis, tuin en keuken onderzoekjes, al vanaf mijn vijftiende.

Ik kijk vaak vol bewondering naar de sterrenhemel. Dat biologeert. Als er kosmische verschijnselen te zien zijn, ga ik graag buiten zitten kijken. Zo is nu Venus goed zichtbaar.

Als ik thuis kom van een raadsvergadering blijf ik nog wat bij het tuinhek hangen, voordat ik weer naar binnen ga. Dan komen de vragen.’’

Wat voor een vragen?

„Ik ben mateloos geïnteresseerd in de andere kant van het zijn. De andere kant, die invloed heeft op onze leventjes. Hoe zit die andere kant in elkaar? Ik wil er achter komen hoe het werkt. Er zijn 101 verklaringen en duizenden boeken over.

Ik stel me het astrologische principe van ’zo boven zo beneden’ voor als waren wij cellen in een kosmisch lichaam. Wij cellen zijn dan onlosmakelijk met het geheel verbonden en reageren daarop.’’

Is het beoefenen van astrologie religieus?

„Tot mijn veertigste ging ik wekelijks naar de rooms-katholieke kerk, maar dacht ik er niet te veel over na. Mijn interesse voor de astrologie stond los van de kerk. Het zijn twee werelden die ontzettend moeilijk te integreren zijn. In de kerk vinden ze astrologie maar flauwekul. Toch heeft astrologie te maken met religie.

In de kerk gaat het ook om een symbolische wereld met tekens die van belang zijn voor je leven.

Als ik erover nadenk zie ik overeenkomst tussen het deelnemen aan het mystieke lichaam van Christus en het besef deel te zijn aan een kosmisch lichaam. Zowel astrologie als christendom is een kwestie van geloof.

De laatste jaren heb ik steeds meer afstand gekregen van de kerk, en ben ik steeds gaan twijfelen aan haar leer. Die is af, pasklaar geformuleerd en moet geloofd worden. Daar kreeg ik steeds meer moeite mee, ik raakte er op uitgekeken. De twijfel groeide.

De astroloog vereert niemand, onderzoekt alleen. Astrologie is geen pasklaar geloof maar een spannende zoektocht, met veel vragen en weinig antwoorden. Het leven is ook zonder antwoorden al waardevol genoeg. Het is een actieve manier om met levensvragen om te gaan.

Mijn geloof erin is ook maar betrekkelijk: ik hoef niet per se zekerheid over de astrologie, val niet in een peilloze diepte bij gebrek eraan.’’

Werkt de zin die astrologie biedt als medicijn tegen angst voor de dood?

„Naarmate ik ouder word denk ik vaker dan vroeger: hoe zal het zijn als ik straks oud, moe en afgeleefd ben?

Dit soort idiote vragen stel ik me tegenwoordig – idioot, omdat ik ze eigenlijk niet gesteld wil hebben. Laatst spraken we in de gemeenteraad over een plan voor 2020.

Ga ik dat nog meemaken, vraag ik mezelf dan af, en dan schrik ik. Ik heb nog maar zo kort, heb ik wel voldoende geleefd?

Vijf jaar geleden stelde ik zulke vragen nog helemaal niet.

Of er een leven na de dood is, vraag ik me ook nu nog nauwelijks af. Voorlopig zeg ik nee.

Je geest zal gestript van alle herinneringen wel ergens in een kosmisch plan terechtkomen, maar dat zijn zaken waar ik liever niet aan denk.’’