Reisbureau mag geen loopje nemen met belofte ’sneeuwzeker’

Met de voorjaarsvakantie in het vooruitzicht staan weer vele Nederlanders klaar om af te reizen naar de sneeuw. In totaal gaan dit winterseizoen 1,2 miljoen Nederlanders naar de wintersport. Oostenrijk is al jaren de onbetwiste nummer één (42 procent). Frankrijk volgt als tweede (20 procent) en Zwitserland en Duitsland delen de derde plaats (elk 6 procent). Verder is er sprake van opkomende bestemmingen in Oost-Europa.

Vooral in lager gelegen gebieden is sneeuw de laatste jaren echter niet meer vanzelfsprekend. Nu de klimaatverandering op de zuidelijker breedtegraden toeslaat, wordt op vele plekken in Midden-Europa gewikt en gewogen of er nog wel geïnvesteerd moet worden in dure wintersportfaciliteiten. Er zijn dorpen die de handdoek al in de ring hebben gegooid. Andere oorden, zoals het bij Nederlanders zeer geliefde Oostenrijkse plaatsje Sölden, gaan juist in de aanval. De gemeente investeert 23 miljoen euro in een kunstsneeuwinstallatie. Sneeuwzekerheid wordt hét centrale thema in wintersportland, zo redeneert men in Sölden.

Sneeuwzekerheid is ook een onderwerp dat bij reisbureaus regelmatig wordt aangesneden. Soms staat er zelfs in de reisbrochures de opmerking ’sneeuwzeker’. Dat is altijd garantie tot de hoek. Het is gebaseerd op ervaringen uit het verleden. De reisorganisator kan uiteindelijk niet worden aangesproken op de grillen van de weergoden.

Een enkele keer is daar een uitzondering op te maken, zoals Rob en Leonore merkten. Wintersport staat al sinds hun eerste ontmoeting hoog op het verlanglijstje, maar de prijs van zo’n uitstapje is wel erg hoog, afgezet tegen hun beider inkomens.

Na wat jaren sparen gaan de twee vol verwachting naar een reisbureau om de lang gekoesterde wens te realiseren. De keuze valt na ampele overweging op een nieuw skiland: Roemenië. Gek genoeg zien de twee echter met lede ogen de datum van de reis naderen. Er ligt amper sneeuw in Roemenië.

Het stel wil annuleren. Na al die jaren wachten en sparen zal en moet er geskied worden. In overleg met de reisorganisator wordt Rob en Leonore een alternatief geboden: een reis naar Bulgarije. Het stel is daartoe wel genegen, maar op voorwaarde dat er sneeuw ligt. Het reisbureau verzekert de twee dat er sneeuw ligt in Bulgarije.

Het wordt echter een ramp. Sneeuw ligt er nauwelijks. Elke dag moeten Rob en zijn vrouw een paar uur in de bus zitten om naar een gebied met nog wat sneeuw en skimogelijkheden te worden gereden. Daar staan ze dan met duizenden lotgenoten uit andere skigebieden.

Thuisgekomen trekt Rob aan de bel. De groene weiden oogden wonderschoon, maar er was toch echt iets anders beloofd. Het reisbureau verschuilt zich achter de weergoden. De ingeschakelde Geschillencommissie ziet het in dit geval echter anders.

Het reisbureau heeft het stel op de dag voor vertrek nog bevestigd dat er sneeuw lag in Bulgarije. Zij mochten er dus van uit gaan te kunnen skiën. Rob heeft zelf ook nog via het Bulgaars Verkeersbureau geverifieerd dat er sneeuw lag. Pas toen zijn hij en zijn vrouw akkoord gegaan met het geboden alternatief. Nu vaststaat dat het stel, ondanks alles, uiteindelijk maar 2,5 dag van de 12 dagen ter plekke heeft kunnen skiën, vindt de commissie een substantiële vergoeding op zijn plaats.