P.C.

Het is zonder twijfel de bekendste straat in Nederland. Zelfs de Belastingdienst heeft hem nu eindelijk gevonden, getuige het nieuwe tv-spotje waarin een fiscus-medewerker in een soort gevechtspak met veiligheidshelm in De Straat wordt afgezet door een soort overvalwagen, om daar te gaan omroepen dat De Dienst extra gaat controleren op beleggingen en tweede huizen.

Ach, de P.C.

Er is zelfs al een tv-programmaserie aan gewijd: ’Bij Ons in de P.C.’

Altijd vroeg ik me al af waarom juist in die hoofdstedelijke P.C. Hooftstraat de uitzaaiingen van de nationale poenerigheid een plek hebben gevonden. Er zijn namelijk vele straten die heel wat meer chic en allure uitstralen dan de P.C. Om er een paar te noemen: De Willemsparkweg, bijvoorbeeld, of de Roemer Visscherstraat, beide op spuug-afstand van de P.C.

Maar Nederlanders in het algemeen en Amsterdammers in het bijzonder, kunnen niets met allure, hoe graag ze ook zouden willen.

In Amsterdam geven de celebrities er de voorkeur aan hun dure broodje zalm te verorberen op een met kauwgummi bemazelde stoep, gezeten op een goedkoop stoeltje waarvan één poot noodgedwongen rust in de goot met de bolus die Jack Russell Maxim daar eergisteren nog achterliet.

Kortom: de P.C. is als zijn bezoekers: ordinair. Een saaie straat met panden waarvan er niet één bijzonder is. Geen bomen, geen schaduwrijk lover. Geen bloemen. Geen ruimte. Geen ruimte voor rust die aangenaam gefluister ontlokt.

Geen wonder dat De Dienst er met een megafoon op af gaat.