Verbieden werkt averechts

’Er is geen bezwaar tegen een rookverbod voor mensen onder de 18 jaar’, luidt de centrale stelling in het artikel van de longartsen De Kanter en Dekker (Trouw, vorige week zaterdag).

Uiteraard wil niemand dat zijn kind begint met roken en dus oogt het idee in beginsel sympathiek. Helaas gaan beide artsen volstrekt voorbij aan de vraag waarom kinderen eigenlijk beginnen met roken. Immers, als een mens de puberteit inrolt en min of meer tegelijkertijd op de middelbare school arriveert, is de behoefte aan acceptatie van de veelal nieuwe groep en de status daarbinnen erg belangrijk voor een kind.

Een van de manieren om je als jongere te profileren is door je af te zetten tegen het gezag en de wetten. Kinderen beginnen dus vaak al voor hun veertiende levensjaar met roken en soortgelijke kwaden, juist omdát het verboden is. De door accijnzen opgehoogde prijs van de tabak verhoogt bovendien de status van de bezitter.

David Frankenhuis Amsterdam

Elma Drayer schreef in Trouw deze week op ironische wijze over het ideaal van de overheid van de gezonde gelijkmatige, risicomijdende mens, waarbij je pech hebt als je er anders over denkt en wel wilt roken.

Maar dan hebben we in ons land met zijn verplichte ziektekostenverzekering wel heel dikke pech dat niet-rokers voor de kosten moeten opdraaien. En wat te denken van artsen die verplicht zijn hulp te bieden, verzekerd of niet. Grotere pech voor de ware avonturier is nauwelijks denkbaar, ironisch gesproken natuurlijk.

Jan Tiemens Apeldoorn

Dat columnist Elma Drayer er zelf voor kiest een grote kans te lopen te sterven aan bijvoorbeeld longkanker, hartinfarct of een andere ziekte kan me echt geen biet schelen. Als ze echter anderen door haar roken ook aan dit risico wil blootstellen wordt het een ander verhaal. Hiermee is meteen het verschil blootgelegd tussen roken en overmatige suiker- en vetconsumptie. Te veel snoepen schaadt iemand die naast je zit niet. Tot voor kort stelde echter iedere niet-roker zich aan een gezondheidsrisico bloot als hij een horecagelegenheid wilde bezoeken. Terwijl Elma Drayer lekker zat ’na te tafelen’, kreeg ik mijn hoofdgerecht geserveerd inclusief sigarettenrook. Dat hoeft nu niet meer, hoera!

De legere cafés zijn wel een probleem voor de eigenaren. Anders dan in andere Europese landen blijft de niet-rokende cafébezoeker vooralsnog weg. Die is cafébezoek misschien wel afgeleerd door al dat gerook in het verleden.

Jetty Vermeer Houten