Indrukwekkend machtsvertoon Boonen

Een grote overwinning bleef twee jaar uit, maar Tom Boonen verloor het geloof in eigen kunnen nooit. In Parijs-Roubaix toonde hij gisteren aan waarom.

De druk op de schouders van Tom Boonen nam de laatste dagen grootse vormen aan. De Belg is in eigen land ongekend populair. Hij won de Ronde van Vlaanderen twee keer en was ook al eens de sterkste in Parijs-Roubaix, prestaties die hem een vrijwel mythische status hebben gegeven. Maar vorig jaar slaagde hij er niet in om een écht aansprekende klassieker te winnen – hij moest zich tevreden stellen met overwinningen in Kuurne-Brussel-Kuurne, de E3-prijs en Dwars door Vlaanderen.

Van Boonen wordt echter meer verwacht. In de Belgische media werd voorafgaand aan Parijs-Roubaix zelfs gesproken over een laatste kans, alsof hij het fietsen was verleerd. In de ‘Hel van het Noorden’ bewees Boonen (27 pas) dat hij nog altijd tot de grootste renners van deze tijd behoort. Hij bepaalde het koersverloop en toonde zich in het Velodrome van Roubaix veel sterker dan zijn medevluchters Fabian Cancellara en Alessando Ballan.

De twee jaar zonder spraakmakend succes zorgden ervoor dat de twijfel over zijn kunnen toenam. Boonen: „Het is nooit leuk als er wordt geschreven dat je minder bent. Ik heb me er echter nooit echt druk over gemaakt. In de tussentijd heb ik wel gewoon dertig zeges geboekt, waaronder ritten in de Tour. Iedereen heeft wel eens een periode dat de echt grote overwinningen uitblijven.”

Vorige week in de Ronde van Vlaanderen had Boonen al graag willen afrekenen met de vooroordelen, maar werd hij gedwarsboomd door Stijn Devolder, een ploeg- en landgenoot nota bene. Devolder werd door Quickstep vooruit gestuurd om de weg voor Boonen te plaveien, maar fietste zo hard dat hij niet meer werd ingehaald. Ook in die wedstrijd toonde Boonen al zijn klasse; op de Beerendries reed hij vrijwel al zijn concurrenten op indrukwekkende wijze uit het wiel.

Die demarrage bleek gisteren een voorbode voor daadwerkelijk succes. In Parijs-Roubaix reed hij de hele wedstrijd attent, bleef uit de drukte en zette, op dertig kilometer voor de eindstreep uiteindelijk zelf de beslissende ontsnapping op. In Roubaix bleek de concurrentie zo murw dat de Belg met grote overmacht won; zowel Cancellara als Ballan deed niet eens een poging om hem van zijn tweede zege in de kasseienklassieker af te houden.

Het machtsvertoon van Boonen stond in schril contrast met de prestatie van de Nederlandse Rabobankploeg, die de hele wedstrijd achtervolgd werd door pech. Al vlak voor het Bos van Wallers, een gevreesde en vaak beslissende kasseienstrook, viel de Spaanse kopman Juan Antonio Flecha. Hij slaagde er vervolgens in om zich terug te vechten, maar verspeelde daarbij zoveel energie dat hij in het vervolg van de wedstrijd geen rol meer kon spelen.

Sebastian Langeveld had, net als vorige week in de Ronde van Vlaanderen, lange tijd uitzicht op een topklassering, maar ging in de beslissende fase van de wedstrijd tegen het asfalt. Op 58 kilometer voor de aankomst schoof hij in een flauwe bocht hard onderuit. Na die val kon hij niet meer aansluiten bij de koplopers. Hij liep bij zijn val vrij ernstige schaafwonden op, waardoor het nog onzeker is of hij volgend weekeinde kan starten in de Amstel Goldrace.

Flecha werd alsnog twaalfde. Langeveld stapte vijftien kilometer voor de eindstreep af. Ploegleider Adri van Houwelingen: „We kwamen hier met de beste bedoelingen naar toe. Als je de kans op succes verspeelt omdat een ander een stuk beter is, is dat beter te verteren dan op deze manier te verliezen. Al weet ik niet of Flecha van Boonen had kunnen winnen, die was vandaag wel heel erg goed.”