Opportunisme

Ik snap die woede niet helemaal, nu onze nationale Ayaan door Frankrijk dreigt te worden geprivatiseerd. Van de hoogste tot de laagste regionen van de samenleving proef je de frustratie, de afgunst, de bitterheid en soms de haat jegens het voormalige Tweede Kamerlid Hirsi Ali. Ayaan zet ons te kijk! Ze flirt met Franse intellectuelen en brengt het Koninkrijk aan Zee ernstige imagoschade toe. Ze hunkert plots naar een veilig Frans paspoort alsof de Nederlandse nationaliteit een wegwerpartikel is. Boe, vuile opportuniste! Kon je je niet rustig en onbeveiligd houden totdat een nieuwe Mohammed B of C je strot kwam trancheren? Is het soms niet fijn om als Nederlandse op straat dood te bloeden? Ja zeker, opportunisme is Ayaan nooit vreemd geweest. En evenmin nonchalance jegens haar Nederlanderschap. Onvermoeid bouwde ze aan een netwerk van steeds invloedrijkere vrienden met als doel haar boodschap te verkondigen. Haar nomadische bloed bracht haar naar steeds nieuwe en grotere horizons zonder al te veel om te kijken naar haar vroegere medestanders. Maar soms kan opportunisme heilzaam werken. Stel je eens voor: je hangt twintig meter hoog nadat je balkon is ingestort en roept de hulp van je rechter buurman in. Die buurman, een geharde kruidenier, is bezig zijn centjes te tellen en heeft geen tijd voor een reddingsactie. Erger nog: hij steekt alleen zijn kop door het raam om beter in je gezicht te kunnen spugen. Waarom zou je op dat moment de hulp van je linker buurman niet inroepen? Uit alle peilingen, lezersonderzoeken, internetenquêtes en talrijke radio-uitzendingen die het programma Standpunt NL aan haar weidde, blijkt dat een overgrote meerderheid van de Nederlanders Ayaan liever kwijt is dan rijk. Dood of levend, zelfs. Toen haar Nederlandse buren juridische stappen ondernamen om de zwaar bedreigde vrouw uit haar huis te schoppen, bleef het stil. Toen Rita haar nationaliteit probeerde te ontnemen, werd bij menig huis de vlag uitgehangen. Toen ze naar de VS vertrok klonk een algemene zucht van verlichting. En toen opperkruidenier Balkenende de touwtjes van zijn beurs dichttrok was er, op de integere Femke Halsema na, bijna niemand om schande te roepen. In een dergelijke situatie is opportunisme niets anders dan een synoniem voor overleven en maakt Ayaan de juiste keus om zich door de Fransen te laten fêteren. In vergelijkbare omstandigheden hadden de meeste Nederlanders niet anders gehandeld en hun identiteitsbewijs allang verscheurd of verbrand. Maar ik snap het best: het is toch pijnlijk om zich in de weerspiegeling van die arrogante Franse ogen te moeten ontdekken. Om van die flamboyante en opschepperige filosoof Bernard-Henri Levy te horen dat je regering ‘onbeschaamd laf’ is en jij, als onderdeel van de ‘publieke opinie’, week en slap. Ach, het is maar een slecht imago. Wat koop je daarvoor als je straks weer naar je tweede huis in de Dordogne vliegt? Je eet er geen croissant minder om. Ayaan opportunist? Ja, en gelijk heeft ze. Ik bied haar dan ook een spoedcursus Frans aan, te betalen uit de Gallische staatskas.