Margriet is meer dan een prinses achter de vorstin

Prinses Margriet viert morgen haar 65ste verjaardag. Vanavond zendt de NOS een portret uit. De prinses lijkt zich heel senang te voelen als ’reserve-koningin’ achter Beatrix.

„Jullie gaan dit uitzenden als ik doodga? O, dan wil ik daar ook wel invloed op hebben.” Zo reageerde prinses Margriet op het verzoek van de NOS tot een interview. De necrologie die de publieke omroep op de plank had liggen voor het geval zij plotseling komt te overlijden, was hard aan vernieuwing toe. Uit praktische overwegingen bracht de NOS de prinses daarvan op de hoogte. Dat zou de medewerking van haar vrienden en kennissen aan een nieuwe versie vergemakkelijken.

En passant vroeg de omroep om een interview. De prinses ging snel akkoord. Dit buitenkansje haar eigen postume beeld te beïnvloeden liet zij niet voorbij gaan. De NOS vond het resultaat zo aardig dat besloten werd het portret nu al, bij haar 65ste verjaardag, uit te zenden.

De kijker krijgt mooie beelden voorgeschoteld: van de prinses als klein meisje in Canada, als delegatieleider van het Nederlandse Rode Kruis in Genève en als grootmoeder met een paar kleinkinderen in de Vlindertuin van Artis. Ook zijn er opnames te zien van het ziekenhuis in Ottawa waar zij tijdens de oorlog is geboren en van het huis waar zij met haar moeder en twee oudere zussen heeft gewoond. In Canada is de prinses nog steeds populair, zeker onder oorlogsveteranen, zo blijkt uit opnamen die tijdens de herdenking op 11 november van beide wereldoorlogen (Remembrance Day) zijn gemaakt.

Tussen deze beelden door is het interview met de prinses gemonteerd. Zij doet haar verhaal terwijl zij bezig is kerststukjes te maken in de buitenlucht achter haar villa bij Paleis Het Loo. Op de achtergrond ziet de kijker door de tuindeuren heen de open haard in de huiskamer gezellig branden.

Margriet komt uit het portret te voorschijn als een bescheiden, naar eigen zeggen verlegen persoon die zich ondanks die verlegenheid toch soepel heeft leren bewegen in de wereld van beroepsbestuurders en hotemetoten van het Rode Kruis. Ze had nooit nummer één willen zijn, is niet iemand die de eerste viool wil spelen, zegt ze. Kennelijk voelt ze zich achter Beatrix als ’reserve-koningin’ heel senang. Het aardige is dat Jan Eikelboom, de maker van het portret, laat zien dat Margriet meer is dan alleen prinses achter de vorstin. Niet voor niets schopte ze het in 1995 tot lid van de Standing Committee van het Internationale Rode Kruis, het hoogste bestuursorgaan van die club.

Margriet komt pittig uit de hoek over haar lagere schooljaren op de idealistische ’Werkplaats’ van Kees Boeke in Bilthoven. Het was zo’n school „waar alles anders moest en nieuw moest en waar we dus absoluut niets leerden”, aldus Margriet. „Wij moesten op paardedekens liggen na de lunch en dan naar Bach luisteren. Het heeft jaren geduurd voor ik van Bach hield.”

’Prinses Margriet 65, meer dan een prinses’, 20.30-21.30 uur, Ned. 1