Aboe Soeheib staat al zes jaar op de liquidatielijst

Aboe Soeheib is commandant van de radicale Palestijnse beweging Islamitische Djihad in Gaza. „Als de Israeli’s komen, zullen we ze bestrijden.”

Aboe Soeheib maakt zich geen illusies: „Ik kan elk moment worden gedood, maar het staat in de Koran dat het een plicht is door te vechten tot aan de dag des oordeels.” Aboe Soeheib is een van de commandanten van de radicale Palestijnse beweging Islamitische Djihad in Gaza.

Hij weet dat de Israëlische verkenningsvliegtuigjes continu boven Gaza vliegen, dat de Israëlische veiligheidsagenten hem volgen en dat elk moment een raket uit de hemel zijn einde kan betekenen.

Hij is intens betrokken bij de dagelijkse raketaanvallen op de Israëlische dorpen vlak aan de grens en rekent niet op enige clementie van het Israëlische leger. De laatste tijd heeft Israël zijn luchtaanvallen opgevoerd en tientallen leden van de gewapende groeperingen gedood, onder wie de militaire leider van de Islamitische Djihad, Madjed al-Harazin.

Al in 2005 was Aboe Soeheib bijna gedood bij een luchtaanval. „Ze hebben overal spionnen. Ik kwam net uit een vergadering met de andere commandanten toen een raket de auto trof. Drie mensen met wie ik was, werden gedood”, herinnert hij zich. Hijzelf raakte lichtgewond aan zijn rechterbeen. De 28-jarige commandant loopt met een stok en draagt nog de littekens over zijn hele lichaam.

Voor een man die al zes jaar op de liquidatielijst staat, komt Aboe Soeheib uiterst rustig over. Hij rookt zijn sigaretje en slurpt met kleine teugjes aan zijn koffie op het binnenplaatsje van een kebabrestaurant. Zo af en toe werpt de kleine stevig gebouwde man, met de net getrimde baard, een blik naar achteren op de twee mannen in het zwart, kennelijk lijfwachten die voor de deur hebben postgevat.

Hij ziet zijn vrouw en drie kinderen hooguit een keer per maand. Zij zijn niet op de hoogte van zijn activiteiten, behalve dat hij ’bij de strijd betrokken is’. Alle communicatie verloopt via geschreven boodschappen, „want een mobieltje valt zo te traceren.”

Hij en zijn kameraden wisselen continu van schuiladres. „We verplaatsen ons te voet of per taxi, zonder dat de chauffeurs weten wie we zijn, anders zijn ze te bang om ons mee te nemen.”

Hij maakt zich niet echt ongerust over mogelijke Israëlische plannen om Gaza binnen te vallen en zo een einde te maken aan de raketbeschietingen. „Als ze komen, zullen we ze bestrijden. En als ik dood ga, sterf ik een martelarendood en kom ik in de hemel.” Volgens hem zijn de Palestijnse strijders goed voorbereid voor zo’n operatie en beschikken ze over geavanceerde wapens zoals het laatste type antitankmijnen. Hij weigert te onthullen hoe ze er aan komen. Volgens Israël hebben Syrië en Iran ze geleverd.

Als Hamas, die in juni de macht in Gaza overnam, zou besluiten tot een bestand, zullen hij en zijn mannen zich daar niet aan houden en hun raketbeschietingen voortzetten, zo verzekert hij. Maar hij verklaart zich wel bereid om tenminste tijdelijk het idee te aanvaarden van twee staten, op voorwaarde dat Israël zijn acties in Gaza staakt. Maar het uiteindelijke streven van de Djihad, net als van de Hamas, blijft de vernietiging van de Joodse staat. Hij is zich er van bewust dat het een langdurige strijd zal zijn en hij het einde ervan niet zal meemaken, maar hij vertrouwt erop dat zijn zoon zijn weg zal vervolgen: „Hij zegt me dat de vliegtuigen onze mensen doden. Als ie ouder is, zal hij zich op zijn beurt bij het verzet voegen, want hij haat de joden.”