Robin Haase heeft het grasseizoen afgesloten met zijn derde nederlaag op rij. Toch verliet hij Wimbledon met een goed gevoel.
In Rosmalen omschreef Robin Haase zijn spel als uitermate geschikt voor grastennis. De Hagenaar meende dat hij met zijn service en return geduchte wapens had voor het momententennis op gras. De theorie van Haase strookte echter niet met de praktijk. Hij had zojuist in de eerste ronde op het Brabantse gras verloren van Ljubicic en een week eerder was hij in Halle ook al bij zijn eerste optreden onderuit gegaan tegen Kiefer.
Ondanks die nederlagen keek Haase (21) vol vertrouwen uit naar zijn debuut op Wimbledon. Ook de loting boezemde hem geen angst in, al was hij uiteraard op de hoogte van de reputatie op gras van zijn tegenstander Lleyton Hewitt. De Australiër is met Federer de nog enige actieve Wimbledonkampioen (2002). Mede door de status van Hewitt werd het duel met Haase door de organisatie op baan 1 geprogrammeerd, het op één na belangrijkste court van het Londense complex.
Het werd een meeslepend gevecht voor de 11.393 toeschouwers, waarin uiteindelijk de ervaring van Hewitt (27) de doorslag gaf. Na 3 uur en 35 minuten sloot de vechtjas uit Adelaide de 38ste vijfsetter uit zijn loopbaan winnend af: 6-7 (4), 6-3, 6-3, 6-7 (1) en 6-2. Voor Haase was het de tweede maal op rij dat hij een grandslampartij over de maximale lengte verloor. In Melbourne beschikte Grosjean over de langste adem.
Haase pakte zijn eerste confrontatie met Hewitt tactisch goed aan. Met name in de eerste set was hij zeker gelijkwaardig aan de Australische nummer 27 van de wereld. Met afwisselend spel bracht hij zijn opponent in verlegenheid. Wie Hewitt vanaf de achterlijn wil bestrijden moet over veel geduld beschikken en wie tegen hem vaak het net opzoekt wordt als schietschijf gebruikt. Haase koos met succes voor een middenweg. Met zijn dropshots lokte hij Hewitt vaak naar het net en daar bleek steevast de kwetsbaarheid van de tweevoudig grandslamkampioen – hij won in 2001 ook de US Open.
Haase kon het goede spel uit de eerste set niet vasthouden. Hij weet dat na afloop aan problemen met de concentratie. „De eerste set duurde bijna net zo lang als een normale hele wedstrijd. Ik heb daar niet veel ervaring mee. Ik ging veel fouten maken en de wedstrijd glipte door mijn vingers.” Na twee verloren sets kwam hij via de tiebreak van de vierde set terug in de wedstrijd. Haase dacht nog wel even terug aan de twee breakpoints die hij kreeg bij 1-1 in de vijfde set. „Als ik er één had benut, had ik de partij naar me toe kunnen trekken.”
Met een bemoedigend schouderklopje van Hewitt en een daverend applaus van de toeschouwers daalde Haase de catacomben van baan 1 in. „Ik dacht dat ze afscheid namen van Hewitt, maar toen ik me omdraaide zag ik dat hij zijn tas nog aan het inpakken was. Dat is natuurlijk heel gaaf. Het is me wel vaker gebeurd, maar altijd voor tweehonderd man tijdens Challengers. Dit is wel iets anders.”
Haase keek ondanks het verlies tegen Hewitt met een goed gevoel terug op zijn debuut op Wimbledon, drie jaar nadat hij in Londen de finale van het jeugdtoernooi haalde. Hij vindt nog steeds dat hij op schema ligt. „Je wilt natuurlijk allemaal zo snel mogelijk doorstromen. Het is met mij niet langzaam gegaan. Ik had hier vorig jaar al mijn debuut kunnen maken, maar toen koos ik ervoor om in Rosmalen te spelen. Ik ben zeker niet ontevreden over mijn ontwikkeling.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.