Gehandicaptenzorg onder druk

Instellling Amarant investeerde zwaar in ambulante zorg, zodat gehandicapten thuis of in de wijk kunnen blijven wonen. Deze zorg staat onder druk door een bezuiniging van 8 procent.

Instellingen voor gehandicaptenzorg zijn kwaad over een bezuiniging van 8 procent op de ambulante zorg aan cliënten, die in kleinschalige wooneenheden in buurten en wijken of helemaal zelfstandig wonen.

Deze bezuiniging is per 1 januari ingegaan. Geleidelijk worden de gevolgen zichtbaar.

„Wij kunnen onze beloftes aan onze cliënten niet langer nakomen. Iemand die bijvoorbeeld recht heeft op drie uur ondersteunende begeleiding per week, moeten we nu vertellen dat dat tweëenhalf uur wordt. Voor iemand met een lichte verstandelijke handicap die we met moeite hebben geleerd dat hij zich aan afspraken dient te houden, is het niet uit te leggen dat wij zelf onze beloftes niet nakomen.”

Dat zegt Erik-Jan Borgmeijer, voorzitter van de raad van bestuur van Amarant, met 3500 medewerkers en ongeveer evenveel cliënten een grote instelling voor gehandicaptenzorg in Brabant.

Net toen hij de begroting rond had, kreeg hij in november vorig jaar vanuit Den Haag de oekaze dat vanaf 1 januari op de ambulante zorg blijvend 7 procent moet worden bezuinigd. Met een algemene kortingsmaatregel van 1 procent is dat samen 8 procent.

Uitgerekend bij Amarant komt dat hard aan. In de ambulante zorg gaat daar 15 miljoen euro om. Een korting van 8 procent betekent 1,2 miljoen minder aan inkomsten. „Wij hebben de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in ambulante zorg. Dat wilde Den Haag graag. Het is immers beleid om gehandicapten zo veel mogelijk thuis te laten wonen. Met de nodige ondersteuning van onze kant is dat mogelijk. Maar nu we moeten bezuinigen, wordt die ondersteuning minder. Daarmee lopen we het risico dat gehandicapten eerder zijn aangewezen op verblijf binnen een instelling. Zo bijt Den Haag zich met deze bezuiniging in eigen staart, want zorg binnen een instelling is duurder dan zorg thuis.”

Ook Tom van Mierlo, voorzitter van de cliëntenraad van Amarant, vindt de bezuiniging op de gehandicaptenzorg ongerechtvaardigd. „Er zit geen rek in deze vorm van zorg. De vraag is constant. Ik hoop dat we samen met de koepelorganisatie VGN en met de andere cliëntenraden een platform kunnen vormen om Bussemaker, staatssecretaris zorg, duidelijk te maken dat we dit niet willen.”

Amarant bedient zeer diverse groepen cliënten: van meervoudig complex gehandicapten die gespecialiseerde medische zorg nodig hebben tot licht verstandelijk gehandicapten, die zijn ondergebracht in kleinschalige wooneenheden in wijken of buurten of die helemaal zelfstandig wonen. Anita Paulissen, clustermanager ambulante dienstverlening Tilburg binnenstad, vreest dat de bezuinigingen juist bij deze zelfstandig wonenden hard aan zullen komen. „Het gaat om sociaal zwakke mensen die zeer gevoelig zijn voor misbruik, bijvoorbeeld door drugsdealers. Om ze bij de les te houden moet je er bovenop zitten. Maar ik ben bang dat voor deze zeer intensieve bemoeizorg geen geld meer is. Er is geen ruimte meer om deze mensen op te sporen. Er is alleen nog geld voor de planbare zorg.”