’Vierenhalf uur reistijd is te veel voor scholier’

Een stel uit Werkendam wil een kind in Apeldoorn naar school sturen. Wethouder Marjolein Hak (CDA) weigert de reistijd – vierenhalf uur – te vergoeden.

1

Wat is er precies aan de hand?

„Een gezin uit onze gemeente wil dat zijn kind in Apeldoorn naar het speciaal onderwijs gaat, naar een reformatorische school voor kinderen met psychiatrische en gedragsstoornissen. Dichter in de buurt bestaat zo’n school niet, althans niet van dezelfde denominatie.”

„Het kind zou ook met een zogeheten rugzakje naar een reguliere reformatorische school in Gorinchem kunnen, hier een paar kilometer vandaan. Met het geld uit dat rugzakje kan die school dan gespecialiseerde hulp voor het kind regelen. Maar dat willen de ouders niet. Daarom hebben ze bij de gemeente een vergoeding voor de reiskosten naar Apeldoorn gevraagd.”

2

Waarom heeft u die vergoeding geweigerd?

„Ons college van burgemeester en wethouders vindt een reistijd van vierenhalf uur niet in het belang van het kind. Daarom hebben wij met de ouders overlegd en in overweging gegeven om een logeeradres in Apeldoorn te zoeken; wij zouden dan de reiskosten rond het weekeinde vergoeden. Maar ook dat willen de ouders niet. Daarop hebben wij de vergoeding geweigerd.”

3

Zo bespaart u veel geld ...

„De kosten voor dagelijks vervoer naar Apeldoorn en terug zouden ongeveer 50.000 euro per jaar bedragen, maar daar is het ons niet om te doen. Wij hebben dit besluit echt genomen met het oog op het welzijn van het kind. Vierenhalf uur per dag in een taxi, vijf dagen per week – wij kunnen ons niet voorstellen dat je dat als ouder wil voor je kind.”

4

Bent u juridisch gezien niet verplicht die reiskosten te vergoeden?

„Op grond van onze verordeningen zijn wij gehouden dit gezin een vervoersvoorziening te bieden naar de dichtstbijzijnde school van hun denominatie. Maar we hebben ook te maken met de welzijnswet. Die verplicht gemeenten een vinger aan de pols te houden bij het welzijn van haar burgers. Op die wet beroepen wij ons.”

„Wat er gebeurt als de ouders naar de rechter stappen, weet ik niet; ik ga niet in de schoenen van de rechter staan. Ik weet uit jurisprudentie wel dat de rechter rekening zal houden met redelijke reistijden.”

5

Moet u beslissingen over het welzijn van kinderen niet aan de ouders overlaten?

„Wij willen niets afdoen aan de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van onderwijs. Daarom hebben we de ouders die suggestie ook gedaan om een logeeradres te zoeken.”

„Vooralsnog gaat het trouwens om een conceptbeschikking. Dat betekent dat de ouders nog argumenten kunnen aandragen om ons te overtuigen. Wat voor argumenten dat zouden kunnen zijn? Ik kan me er niets bij voorstellen. Maar wie weet...”