Kerk hoeft niet gered

De kerk staat met de rug naar de samenleving, schreef PKN-kerklid Ronald van Steden deze week op Podium. Hij legt de toekomst van de kerk enkel in handen van `de jeugd` en de `ietsisten`.

Ik ben noch het een, noch het ander, maar wel een kerkganger met hart en ziel, meestal binnen, soms ook buiten het protestantisme. En ik ben niet alleen. Als individuele kerkganger doe ik `bovengemiddeld veel vrijwilligerswerk` en ik ben niet soloreligieus. Als je `zoekt naar levenrichting en liefde voor elkaar` kun je bij de kerk terecht: in tijden van rouwen en van trouwen bewijst een kerk haar waarde. Dan zal ook blijken of het wel aan ons is om de psalmen en wat verder de tand des tijds doorstaan heeft, vaarwel te zeggen. Om traditie te waarderen is meer nodig dan spirituele ééndagsbehoefte en het najagen van verkoop- en bezoekersaantallen. `Zin`, `levensrichting`, geduld - het komt met de jaren.