De verlichte meester zette mijn denkwereld helemaal op zijn kop

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Maarten van Stokkum.

Wat hebt u meegemaakt?

„Het was zondagavond. Mijn vrouw bracht de kinderen naar bed, ik was in de huiskamer en bereidde me mentaal voor op de komende werkweek.

Ik zat aan tafel met de krant, terwijl de tv aanstond met een programma van de EO, waar ik normaal eigenlijk nooit naar kijk. Een man praatte over zijn ontdekking van Jezus en het evangelie. Langzaam werd ik erdoor gegrepen. Wacht eens even, dacht ik, hier spreekt een originele, authentieke ziel, iemand die echt geraakt is en geen flauwekul verkoopt.

Ik bedacht me hoe mooi het is om zo gelovig te kunnen zijn, goddelijke steun en kracht te ervaren. Dat zou ik ook wel willen. Terwijl ik het overwoog, staarde ik naar een hoek van de kamer. Toen zag ik daar, bijna bij het plafond, een gouden gestalte. Zonder details, in enkele ronde vormen, met armen en benen die naar me toekwamen alsof ze me wilden omhelzen. Ik deed mijn ogen dicht en weer open, en het was er nog. Het duurde een of twee minuten.

Deze ervaring gaf mij veel voldoening. Iets wilde mij kennelijk vertellen dat het geloof van die man op tv ook voor mij toegankelijk was. Het hield een belofte in. Ik heb er heel enthousiast aan mijn vrouw over verteld, ben er nog weken mee bezig geweest, maar heb er verder mijn mond over gehouden, om niet voor gek verklaard te worden.”

Wat voor een invloed heeft deze beleving gehad?

„Een jaar erna zijn mijn vrouw onze twee kinderen en ik het katholieke avontuur begonnen. We werden actief in de kerk, ik onder meer als ouderenbezoeker. Toen bisschop Eijk een nieuwe pastor aanstelde, die de vrijwilligers naar huis stuurde en de mis als een soort militair zonder bezieling afdramde, zijn we naar een wijkkerk vertrokken en daar werd ik lid van het koor.”

Was toen de belofte vervuld?

„Nee, helaas niet. Ik heb mijn best gedaan in de kerk, negen jaar lang, maar de belofte bleef onvervuld. In de loop der jaren was ik de wonderlijke verschijning gaan beschouwen als een opzichzelfstaand moment van voorbijgaande aard. Ik accepteerde dat er geen vervolg op kwam. Ook onze betrokkenheid bij de wijkkerk is als een nachtkaars uitgegaan.”

Einde verhaal?

„Begin 2005 ontdekten we Rananda, een Amerikaanse verlichte meester die, wanneer hij in Nederland verblijft, een maal per maand op zondagmiddag naar Groningen komt.

Hij zette mijn hele denkwereld op de kop met uitspraken zoals ‘God heeft helemaal geen weet van deze wereld’. Dat was een eyeopener. Ik had me altijd al afgevraagd hoe God de pijn en het lijden van onze wereld kon toelaten.

Volgens Rananda, die zich op ‘Een cursus in wonderen’ baseert, is God perfect, is hij enkel licht en liefde die zich uitbreidt. Ik vond dat geweldig, al bleef ik ook sceptisch – dat ligt in mijn aard.

Tot twee jaar geleden, toen er weer een wonder gebeurde. Op vakantie in Frankrijk reed ik zomaar een gelijkvloerse kruising van een nationale snelweg op.

Ik had geen stoplicht of stopbord gezien, en daar stond ik plotseling dwars op de weg stil om op een gaatje in de stroom langs jakkerende auto’s van rechts te wachten. Ik keek naar links en zag ook van die kant auto’s aanstormen. Ik keek mijn vrouw aan en ze begon te gillen.

Ik dacht: hier valt niet aan te ontkomen, nu is het afgelopen. Ik deed mijn ogen dicht. Twee seconden later reed ik langzaam op de andere baan mee in het verkeer. Alsof de auto was opgepakt en netjes in de stroom was ingevoegd. Dit was echt een wonder.

Volgens de ’Cursus in wonderen’ is kenmerkend aan een wonder dat er tijd weg is, en dat was precies wat hier gebeurd is. Dankzij de Cursus stonden we voor wonderen open, wellicht was er anders niks gebeurd.

Vanaf toen was mijn scepsis voorbij, heb ik veel meer vertrouwen gekregen in de theorie die in de Cursus wordt verondersteld. Ik weet nu zeker dat God van mij houdt, en dat de belofte is vervuld die van de verschijning van het gouden wezen uitging.”