De openbare school is anti-religieus geworden

Koran- en Islamscholen zijn ontstaan als reactie op slecht functionerend openbaar onderwijs, dat geen aandacht meer wilde besteden aan religie.

Wat raakt men weer opgewonden over het onderwijs over de islam en Koranlessen, zoals bij het recente pleidooi van Ahmed Marcouch om op het openbaar onderwijs meer aandacht te besteden aan de islam.

Al meer dan vijftien jaar geleden boog de toenmalige Amsterdamse Ambtelijke Werkgroep voor Religieuze Voorzieningen zich over de vraag hoe islamitisch godsdienstonderwijs in het openbaar onderwijs kon worden ingepast.

Het openbaar onderwijs, georganiseerd onder het motto ’Onverdeeld naar de Openbare School’, bood destijds de mogelijkheid tot het geven van levensbeschouwelijke lessen, mits de ouders dat wilden en er een ’zendende instelling’ was die dat onderwijs wilde verzorgen. De openbare school was verplicht om – buiten de normale lesuren – daar voor de gelegenheid te geven, door bij voorbeeld lokalen beschikbaar te stellen.

Op deze manier bestonden er katholieke, humanistische, protestantse lesuren op de openbare school. De behoefte aan Koranlessen was er ook omdat de buiten de school in bijvoorbeeld moskeeën gegeven lessen absoluut niet voldeden aan de normale eisen die aan basisonderwijs in Nederland werden gesteld. Om het maar eens eufemistisch te stellen.

De achterliggende reden was om de overstap van moslimkinderen van openbare scholen naar protestants-christelijke en katholieke basisscholen een halt toe te roepen. Dat kwam doordat het openbaar onderwijs onder invloed van de secularisatie steeds areligieuzer en soms zelfs anti-religieus werd. Moslimouders kozen liever voor een godsdienstige school, al was die christelijk, dan voor een godsdienstvijandige openbare school.

Helaas werd in het seculariserende, areligieuze klimaat van die tijd de subsidie aan al het levensbeschouwelijk onderwijs ingetrokken. Daarnaast ontdekten moslimouders dat zij het recht hadden tot het stichten van een islamitische basisschool. Eigenlijk zijn islamscholen ontstaan als reactie op slecht functionerend openbaar onderwijs.

De ’les’ is dus: maak van openbaar onderwijs weer het meest levensbeschouwelijke onderwijs. Subsidieer het levensbeschouwelijk lesje op de openbare school, omdat je daadoor kwaliteitseisen kan stellen en controle kan uitoefenen

Het schoolbestuur van het openbaar onderwijs – lees het gemeentebestuur – kan invloed op de gang van zaken uitoefenen door in de subsidievoorwaarden op te nemen dat het onderwijs in het Nederlands is, voor kinderen van alle gezindten toegankelijk moet zijn, gegeven moet worden door op Nederlandse leest geschoolde leerkrachten en moet aansluiten bij het overige onderwijs op die school.

Omdat in Nederland de Grondwet vrijheid van onderwijs garandeert, zijn ouders en hun organisaties natuurlijk vrij om dat onderwijs buiten de school om te laten geven. Zo bestaan er religieuze zondagsscholen. De protestantse kerken dat doen met behulp van de Nederlandse Zondagsschool Vereniging. Moslimouders en organisaties zouden er nog ’in de leer’ kunnen, wat organisatie betreft.