Ik huil om het artikel `Ding ding ding` in Trouw. Ik huil om Prorail die denkt dat naast beelden van oorlog, honger, zelfmoordbommen, ongelukken, een lied van gehakt voorkomt dat kinderen doodgaan.
Ik huil om de machinist, de conducteur, de hulpverleners die, na de wanhoop van mijn zoon (ruim anderhalf jaar geleden), de resten moesten ruimen.
Ik huil om de mensen die ons moesten vertellen dat onze zoon er nooit meer is. Ik huil om de mens die niet meer weet dat je moet vertellen dat je van de ander houdt en dat je dáárom niet wilt dat hij doodgaat, ook niet als hij haast heeft, stoer wil doen, de ander voor de grap de schrik wil aandoen, wegloopt of zichzelf iets aan wil doen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.