Donners werkelijkheid

Donner zegt in Trouw over de koopkracht: `De koopkrachtplaatjes moeten niet zo serieus genomen worden, die gaan over een virtuele werkelijkheid. Ze gaan over mensen van wie de situatie niet verandert. Maar als iemand van een uitkering in een baan komt, gaat hij er veel meer op vooruit. Dus kunnen we daar beter wat aan doen.`

Dit soort uitspraken doen me pijn. Als chronisch zieke met een minimuminkomen behoor ik al jaren tot de categorie wier situatie niet verandert. Ik hoor tot het afvalputje van de maatschappij. Zowel de landelijke als de plaatselijke overheid falen. Minima worden steeds meer gecriminaliseerd. De afbraak van het sociaal stelsel gaat in rap tempo door. Mijn vaste lasten stijgen en netto krijg ik steeds minder in handen. Ondertussen groeit de economie en de top verdient steeds meer.

Ik zie om mij heen mensen die het niet meer redden. Die afhaken in de maatschappij, aan wie botweg voorzieningen worden geweigerd en die niet in staat zijn om zich tegen die onverschillige overheid te verzetten. Die niet meer de noodzakelijke zorg krijgen en eenzaam in het leven komen te staan.

Minister Donner, u schijnt zich geen zorgen te maken over deze virtuele werkelijkheid. Mijn harde werkelijkheid wordt mede in stand gehouden door uw beleid. Word eens wakker, minister Donner!