Blunders breken Feyenoord lelijk op

Grove blunders van reservedoelman Ekramy in het uitduel met Willem II (3-1) kosten Feyenoord waarschijnlijk een plaats in de play-offs met als inzet de voorronde van de Champions League.

Sherif Ekramy liet gistermiddag in het Willem II-stadion binnen een half uur onbedoeld het belang zien van een brede selectie. In dat korte tijdsbestek ging de reservekeeper van Feyenoord tweemaal zwaar in de fout bij een hoge bal. Door de capriolen van de Egyptenaar, hoofdschuldige aan de nederlaag in Tilburg, kan de Rotterdamse club een klassering bij de eerste vijf vrijwel zeker vergeten.

Flink gehavend stapte de selectie van Feyenoord in de bus. Behalve de stoel van topscorer Makaay (enkel) bleven de plekken van Landzaat (hamstring), Van Bronckhorst (schorsing) en doelman Timmer (lies) onbezet. Uitgerekend het gemis van de laatstgenoemde, veruit de minst dure kracht van het kwartet, brak de ploeg op. Zijn vervanger Ekramy bleek niet in staat prestatiedruk op het hoogste niveau adequaat het hoofd te bieden.

De verantwoordelijke mensen bij Feyenoord stonden na afloop met hun mond vol tanden. Keeperstrainer Lodewijks noch scheidend coach Van Marwijk had een sluitende verklaring voor het abominabele optreden van hun pupil. „Topfit, scherp en enorm gretig”, typeerde de toekomstige bondscoach van het Nederlands elftal de indruk die hij daags voor de ontmoeting kreeg van Ekramy. Een inschattingsfout van jewelste.

Andries Jonker, diens collega bij Willem II, kwam vreemd genoeg tot een tegenovergestelde analyse. De Amsterdammer schaalde de winstkansen van zijn elftal direct hoger in, toen hij Ekramy op het wedstrijdformulier ontwaarde. „Die jongen legt zichzelf enorm veel druk op door meer speeltijd te eisen”, verklaarde Jonker zijn optimisme. „Als je dan een kans krijgt, moet je iets bijzonders laten zien. Dat kan totaal verkeerd uitpakken.”

Over zijn eigen keeper had Jonker weinig te klagen. Vermeer, gehuurd van Ajax, maakte tegen Feyenoord een zeer bekwame indruk. De jeugdinternational koppelde zelfvertrouwen aan atletisch vermogen en een accuraat beoordelingsvermogen.

Demouge, spits van Willem II, maakte dankbaar gebruik van de onkunde van de Feyenoord-doelman. Kort na de aftrap opende de Nijmegenaar de score (1-0), toen Ekramy een voorzet van Gregoire uit zijn handen liet vallen. Tien minuten later profiteerde hij opnieuw van de aanwezigheid van de stand-in van Timmer. Terwijl Demouge ongehinderd een vrije trap van Messoudi binnenkopte, stompte Ekramy enkele centimeters naast hem naar lucht (2-0).

Het strijdplan van de bezoekers viel compleet in duigen, toen Boutahar nog voor de pauze 3-0 aantekende. De aanvoerder van Willem II, die in 2001 als talent van Feyenoord in de Kuip zijn debuut maakte, strafte een moment van onoplettendheid van bewaker Hofland hardhandig af. Boutahar, diep gestuurd door Van der Struijk, had vervolgens geen kind aan Lucius, die in een sprintduel geen partij was voor de technicus.

Van Marwijk, die Ekramy in zijn analyse weigerde af te vallen, zocht de oorzaak van de snelle tegentreffers in het ontbreken van de routiniers Van Bronckhorst en Landzaat. „Zonder hen missen we sluwheid”, legde hij uit. „Ik vroeg niet om een afwachtende houding, maar om professionalisme. Zakelijk en verstandig voetballen. Grote spelers, bij grote clubs schieten in het begin van zo’n wedstrijd de bal het stadion uit. Dat gebeurde bij ons niet.”

Hoewel Bahia in de tweede helft nog iets terugdeed (3-1), slaagde Feyenoord er niet in het tij te keren. Daarmee liep de droom van de Rotterdammers om in het jubileumjaar deelname aan de Champions League veilig te stellen een gigantische haarscheur op. Als nummer zes van de reguliere competitie mag de club niet meedoen aan de play-offs voor een ticket voor de voorronde van het belangrijkste Europese bekertoernooi.

Desondanks is de toegang daartoe nog niet helemaal uit zicht. Als Feyenoord volgende week in de slotronde van de competitie wint van Roda JC en Heerenveen, dat momenteel de vijfde positie bezet, gelijk speelt of verliest tegen Excelsior, plaatst het zich alsnog. „Zuur”, noemde aanvalsleider Mols dit scenario. „We kunnen alleen maar bidden.”