Wonderbaarlijk hoe een jongeman van zijn leeftijd zo zuiver de vinger op zere plekken weet te leggen. Maar ook de gedrevenheid en openheid waarmee hij dat op 31 december 2007 deed bracht een haast ontroerende ervaring teweeg. Op sommige momenten was er het gevoel niet meer naar een kleinkunstenaar te luisteren die vakkundig zijn programma afdraait, maar naar een bewogen leermeester die af en toe een grap verwerkt om zijn voordracht licht verteerbaar te houden. Het getuigt van diepgang, van grote klasse, het inzicht om bepaalde populistische politici (m/v) en hun electoraat te bestempelen als de taliban van Nederland: mensen die vanuit angst, kortzichtigheid en machtshonger elkaar bevestigen in hun ontevredenheid en in paniek om zich heen slaan in de ijdele hoop daar de schuldige te vinden voor hun eigen ellende. Jan Jaap van der Wal, ik wens jou een toekomst in een samenleving waarin je geen voedingsbodem meer zult vinden voor dat soort grappen. Mij lijkt dat je voorlopig niet zonder werk zult zitten.
postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.