Tegen op de kick beluste hooligans past geharnast optreden

Hoe is het mogelijk dat slechts een handjevol agenten het moest opnemen tegen een losgeslagen, uitzinnige en vooral ook op een kick beluste meute? Dat is de allesoverheersende vraag die blijft hangen na de indringende reconstructie van de gebeurtenissen deze zomer in Hoek van Holland. Daar liep een strandfeest volslagen uit de hand toen zo’n driehonderd hooligans eerst met de feestende menigte op de vuist gingen, om zich vervolgens in de uitgebroken chaos als hyena’s op de politie te storten.

De vraag klemt te meer waar blijkens de reconstructie van het Crisis Onderzoeks Team (COT) de politie daags tevoren al over betrouwbare informatie beschikte dat hooligans dit feest tot mikpunt hadden gekozen om rotzooi te trappen. Desondanks werd besloten tot minimale beveiliging en werden de korpsleiding, de hoofdofficier en de burgemeester van Rotterdam niet op de hoogte gesteld. Wel was er een korps ME’ers op afroep beschikbaar, maar dat werd in de loop van fatale avond niet ingeschakeld.

Deze inschattingsfout is er de oorzaak van dat een handjevol agenten er alleen voor kwam te staan. Zoals werd vastgesteld: zij kwamen in een levensbedreigende situatie terecht. Dat er onder die omstandigheden is geschoten – en toen ook dat niet hielp uiteindelijk ook gericht is geschoten, dat is terecht. Maar die constatering onderstreept eens te meer het gewicht van de vraag: waarom stond er niet een peloton ME’ers? Daarmee zouden de agenten niet in zo’n benarde situatie terecht zijn gekomen en zou een van de relschoppers vermoedelijk ook niet zijn doodgeschoten.

De Rotterdamse gemeenteraad zal die kwestie volgende week stevig aan de orde moeten stellen. En als er ernstige fouten zijn gemaakt, dan zal dat voor de betrokkenen gevolgen moeten hebben. Ondertussen zal de leiding het zich moeten aantrekken dat relevante informatie hen niet tijdig heeft bereikt. Het is te gek dat dit niet gebeurd is. Het wijst erop dat er iets grondig mis is met de communicatie. En het is ook een onderschatting van de ernst van het probleem dat we met de hooligans in huis hebben.

Over hooligans geen misverstand: hen gaat het vooral om de kick, om de euforie die zich van hen meester maakt zodra het tot een geweldsuitbarsting komt. Tegenover zulk gedrag past slechts een geharnast optreden, als enige manier om het in toom te houden. Wie daar slechts een handjevol agenten tegenover stelt, vraagt om moeilijkheden.