brieven

Armoedebestrijding met behoud van biodiversiteit is bijna niet mogelijk, blijkt uit onderzoek van het Planbureau voor de Leefomgeving (Trouw, dinsdag). De praktijk van het Wereld Natuur Fonds wijst heel anders uit. Het Planbureau heeft een veel te beperkte definitie van armoede gehanteerd: armoedebestrijding als verbetering van de inkomenspositie door productie van goederen. Deze kortzichtige visie gaat voorbij aan honderden miljoenen mensen die direct zijn aangewezen op natuurlijke hulpbronnen – niet om geld mee te verdienen, maar om te overleven.

Het rapport is volstrekt tegengesteld aan het onderzoek ’The Economics of Ecosystems & Biodiversity’ (UNEP, Milieuprogramma van de VN). Als dit rapport er toe leidt dat minister Koenders zijn toch al magere beleidsaandacht voor biodiversiteitsbehoud (eentiende van zijn begroting) nog verder terugbrengt, dan zijn we in de aap gelogeerd. Oplossingen zijn op termijn alleen houdbaar als maatschappelijk, economisch en ecologisch belang alle drie zijn gediend.

Johan van de Gronden directeur Wereld Natuur Fonds

In het artikel ’Liever niet vruchtbaar’ (Woensdaggids) mis ik een belangrijk argument om bij sterilisatie te kiezen voor behandeling van de vrouw te kiezen. Het mag dan zo zijn dat de man ook eens aan de beurt zou moeten komen na allerlei pijn en moeite van de vrouw, maar niet onbelangrijk is dat de vrouw nog steeds zwanger kan worden als haar partner gesteriliseerd is. En dat is nu juist niet de bedoeling.

I.E. Plokker-Hazelhoff Rijswijk

Deze krant moet dus met minder medewerkers wel dikker gaan worden? (Trouw, 8 december) Moet Trouw nu ook mee met de gedachtengang dat meer van alles beter is en dat lezers langer willen lezen in hun krant? Kwaliteit door een minimum aan overbodigheid is juist de kracht van deze krant!

W. van Loenen Hoogland.

De klimaathysterie begint steeds groteskere vormen aan te nemen nu ’Kopenhagen” is begonnen. Zo las ik dinsdag in Trouw dat de Amerikaanse milieudienst CO2 als ’gevaar voor de gezondheid’ heeft bestempeld. Ik ben benieuwd wanneer Coca Cola en anderen wordt aangeklaagd voor het toevoegen van deze levensgevaarlijke substantie aan hun product. En in Europa moeten de makers van champagne oppassen dat ze na Oud en Nieuw niet aangeklaagd worden vanwege vergiftiging van de bevolking.

Gert de Graaf Malden

Zelden heb ik een ongenuanceerder verhaal gelezen dan dat van Remco Havermans c.s. in Trouw van dinsdag. Deze psychologen van de Universiteit Maastricht weten precies hoe het met de obesitas in Nederland zit en dan vooral bij kinderen, voorwaar een niet geringe prestatie voor zo’n complex probleem. Nergens komt bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid van ouders voor het eetgedrag van hun kinderen aan de orde.

Het betitelen van de voedingsmiddelenindustrie – zelfs als die voor kinderen lekkere en dus verleidelijke producten produceert – als ’de obesitas-industrie’ is illustratief voor het niveau. Wie wordt hier wijzer van?

Martin Keijbets Wageningen

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl