*

 

Fascinerend maar kritiekloos portret van Michael Jackson

Belinda van de Graaf − 29/10/09, 00:00

Michael Jackson is vier maanden dood, maar de repetities voor zijn laatste serie concerten werden van maart tot en met juni vastgelegd op meer dan honderd uur filmmateriaal. De 111 minuten die daaruit zijn gedistilleerd, vormen de documentaire ’Michael Jackson’s This Is It’ die vanaf deze week wereldwijd te zien is, zelfs in China, dat slechts mondjesmaat buitenlandse films in de bioscoop toelaat.

Grote vraag is wat Michael Jackson uit het hiernamaals bericht. Kort samengevat: love en save the planet. Veel zegt Jackson in de documentaire niet. Hij zingt en danst zijn grootste hits en spreekt af en toe een woordje met choreograaf en co-regisseur Kenny Ortega, of met een van de musici met wie hij de laatste maanden van zijn leven werkte. Als hij een opmerking maakt waarvan hij niet zeker weet of het aardig overkomt, voegt hij eraan toe: ’ik zeg het uit liefde’.

’Michael Jackson’s This Is It’ is opgedragen aan zijn twee kinderen, en is geen onafhankelijke filmproductie, maar een portret dat onder auspiciën staat van The Michael Jackson Company. Het beeld dat zijn nabestaanden van hem laten zien, is zonder meer vleiend. We zien een fitte zanger en danser, die zich bescheiden opstelt tegenover de mensen met wie hij werkt en streeft naar perfectie in de weergave van zijn muziek.

Dat zijn de roerende momenten, als hij probeert duidelijk te maken hoe het moet klinken. ’Stop, stop, het moet funkier’. Of tegen de toetsenist: ’Stop, stop, je moet iets meer áchter het ritme gaan zitten.’

De documentaire gunt ons een fascinerend inkijkje in de repetities, die zodanig gemonteerd zijn dat er een redelijk glad en strak verlopend, avondvullend concert uit opdoemt. De paarse glitterblouse en de zwarte mocassins waarin hij vliegensvlug zijn pasjes doet, alles wijst erop dat Jackson er zin in had. Fervente fans van de poplegende suggereren ondertussen dat de documentaire pure exploitatie is, omdat de zwakke gezondheid van hun held zou worden verdoezeld.

In deze zwaar gemonteerde film zit inderdaad geen hapering, wel een ritmisch wonder, en een discoheld met een hippieboodschap in een strak zwart jasje met vleugels op de schouders.

Aan het begin van de film zit een vliegensvlugge beeldenreeks: Michael Jackson ingeklemd tussen de paus en moeder Teresa.

mailIcon print |