Het is en blijft een audiëntie

De gedachte achter de ministeriële verantwoordelijkheid is dat de koningin zich niet hoeft te mengen in het publieke en politieke debat. Het bijzondere van haar positie is immers dat zij afstand houdt en geen partij wordt in de openbare discussie. Juist daardoor kan zij haar rol als samenbindend element voor en van het volk, ook buiten Nederland, uitdragen. Als je de inhoud van haar gesprekken met ministers en Kamerleden openbaar maakt, vervalt deze unieke rol en wordt zij alleen maar een ‘gewone’ Nederlander. Onze koningin heeft zeker een mening over allerlei maatschappelijke zaken en zij uit die regelmatig tegenover ministers en Kamerleden. Dezen houden daar rekening mee bij het maken van beleid. Horen wij als Nederlanders dan nooit wat onze koningin beweegt? Jawel. Uit haar jaarlijkse kersttoespraak blijkt duidelijk hoe zij over onze samenleving denkt en dat zij zich daar bij betrokken voelt. De regie hierover heeft zij echter zelf in handen en hoeft zij niet te verliezen door het uit de school klappen van een Kamerlid.

Wim KoolstraAssen

Theedrinken bij de majesteit is bijna net zoiets als bij de paus op de borrel gaan. Er zal tijdens zo’n bezoek vast wel een en ander aan ditjes en datjes over de tafel gaan. Maar hoe je het ook bekijkt, het is en blijft een audiëntie. Het staatshoofd ontvangt de staatsburger in een staatsrechtelijke sfeer. Om die reden kan een bezoek aan Beatrix, majesteit en staatshoofd, geen theevisite zijn en zijn de gesprekken vertrouwelijk. Dat heeft met geheimzinnigheid niets te maken, maar alles met voorzichtigheid.

René JacobsAmsterdam

Het is toch iets raars, dat iedereen in Nederland verantwoordelijk is voor zijn eigen daden en woorden, behalve het staatshoofd. We vinden gelijkwaardigheid zo belangrijk dat we het hebben vastgelegd in het eerste artikel van de grondwet, maar het staatshoofd is niet gelijkwaardig. We vinden vrijheid van meningsuiting ook heel belangrijk, maar die is het staatshoofd niet gegund. Waarom maken we van het staatshoofd niet een gelijkwaardige Nederlander, met alles wat daarbij hoort: vrijheid van meningsuiting en belasting betalen?

Mevr. M.J. van HerkGroningen

Vijftig volksvertegenwoordigers als lammeren in een bus naar de koningin onder leiding van juf Gerdi die iedereen laat beloven aan niemand te vertellen wat de koningin heeft gezegd. Ook niet thuis tegen de eigen partner of tegen een fractiegenoot die de Mexicaanse griep had. Wie zo dom en dwaas is om mee te gaan en die zwijgzaamheid ook nog belooft, moet zich daaraan houden. Maar vijftig volwassen Kamerleden die naar een preek van de Hare Majesteit gaan luisteren en daar niets over mogen zeggen, is niet van deze tijd en democratisch gekozen volksvertegenwoordigers onwaardig. Dit en alle andere recente incidenten rond De Familie tonen aan dat we met rasse schreden het einde van deze vorm van monarchie naderen en waarschijnlijk het definitieve einde van de monarchie als staatsvorm. Hulde voor de kamerleden die al meteen weigerden in de bus met juf Gerdi naar het Noordeinde gaan: de hele fractie van de SP, Alexander Pechtold en Femke Halsema.

C.H. SlechteSchiedam

De les van Boekestijn is dat wanneer politici zich niet vrijwillig monddood laten maken door het Haags systeem er voor hen geen plaats is binnen dat systeem . Geen wonder dat mensen kiezen voor PVV en SP .

A.J.van der WelMaasland

Een Tweede Kamerlid draagt geen verantwoordelijkheid voor uitlatingen van de koningin. Een Tweede Kamerlid draagt verantwoordelijkheid naar de kiezer. De mededeling van de heer Boekestijn in het nieuws dat hij zijn excuses aanbood, ‘in de eerste plaats aan het staatshoofd’, is daarom fout. Als er al een excuus wordt gemaakt, dan in de laatste plaats richting de koningin.

M.J.I. KoomenAlkmaar

Dat Boekestijn zijn mond voorbijpraat is natuurlijk ‘een beetje dom’ en het is terecht dat hij aan deze blunder consequenties heeft verbonden. Maar hoe komt het eigenlijk dat hij zijn mond voorbijpraat? Natuurlijk, er is primair sprake van een forse mate van ijdelheid en naïviteit bij Boekestijn. Maar er waren ook twee televisiezenders, RTL en BNR, die Boekestijn na afloop van zijn bezoek aan de koningin vragen stelden over de inhoud daarvan. Mag van media verlangd worden dat ook zij respect hebben voor gemaakte afspraken binnen ons democratisch bestel? Waarom kunnen de media ook niet terughoudendheid betrachten en staat het ze kennelijk vrij om deze vragen te stellen? Waarom hebben zij er niet voor gekozen de uitlatingen van Boekestijn uit respect te negeren en dus niet te publiceren? Mogen media alles in het belang van vrije nieuwsgaring? Als je er even over nadenkt, kun je je zelfs afvragen of hier niet van uitlokking sprake is. Was dat niet strafbaar in de maatschappij?

Kees de HaasDordrecht