Druk in gesprek met de Persgroep

Klopt het wat we doen? Wat willen we doen? En wat hebben we daarvoor nodig?

Dat zijn de simpele vragen die voorliggen bij de kranten van het voormalige PcM, waaronder Trouw. De formulering komt niet van mij, maar van Christian van Thillo, bestuursvoorzitter van de Belgische Persgroep, die hier nu grootaandeelhouder is. PcM is Persgroep Nederland geworden. In het vakblad Adformatie van deze week doet Van Thillo uit de doeken hoe het bedrijf wordt veranderd. Omdat die veranderingen ook onze krant raken, lijkt het me goed kort te vertellen wat we aan het doen zijn.

Volgens beproefd recept van de Persgroep zijn ook bij Trouw werkgroepen gestart om alle aspecten van ons krantenbedrijf te bespreken, van redactioneel beleid tot advertentiemarkt en van lezersaanbiedingen tot onze computersystemen. In die werkgroepen leggen we de collega’s van de Persgroep uit waarom we de dingen doen zoals we ze doen, en vertellen zij wat ze zouden veranderen. Over enige weken moet dat een plan voor de toekomst van Trouw opleveren. Het is een intensief proces, onder tijdsdruk. Volgens Van Thillo is het van belang dat er na de overname snel duidelijkheid komt over de toekomst.

Dat ben ik met hem eens. Een overname creëert onrust, zeker als die gepaard gaat met afslanking van bedrijfsonderdelen. Wij moeten alleen uitkijken dat niet door de tijdsdruk een paar van onze geliefde kinderen met het badwater verdwijnen. Want er zijn verschillen tussen België en Nederland. Verschillen in politieke constellatie, maatschappelijke ordening, consumentengedrag en krantencultuur. Ik heb zeven jaar in België gewoond en gewerkt. Ik weet dat de verschillen groter zijn dan veelal wordt gedacht.

We hebben daarover boeiende discussies met de mensen van de Persgroep. Zo hebben we enige moeite moeten doen om duidelijk te maken dat secularisatie in Nederland niet betekent dat geloof en levensbeschouwing uit de samenleving verdwijnen. Integendeel; we zien in Nederland een groei van wat sociologen de niet-gebonden spirituelen noemen. Groen en gelovig gaan in Nederland ook heel goed samen, terwijl de Belgische Groenen doorgaans niets met geloof hebben.

Verschillen in krantencultuur zijn er ook. In België wordt, net als in veel andere landen, het grootste deel van oplage via de kiosk aan de man gebracht. Terwijl bij ons het leeuwendeel van de kranten aan huis wordt bezorgd bij abonnees. Dat zorgt niet alleen voor een andere kostenstructuur – en bezorging is een enorme kostenpost – maar ook voor andere kranten. Voor de kiosk moet je kranten maken die voor elk wat wils bieden. Voor vaste abonnees moet je kranten maken met een heldere identiteit, een duidelijk profiel en constante aandacht voor onderwerpen die voor jouw lezers van belang zijn.

Gaat Van Thillo nu bepalen wat voor krant we moeten maken, en ligt er straks een heel andere Trouw op de mat? Nee. Hij is een uitgever, hij heeft ideeën over positionering en koers van kranten, maar hij weet ook dat hij redacties de ruimte moet laten. Profiel, inhoud en organisatie van Trouw bespreken we nu met Jaak Smeets, de journalist in de directie van de Persgroep. Smeets is een ervaren krantenmaker. Het is een genoegen om met hem eens goed naar je eigen krant te kijken. En we waren op de redactie al bezig met een project om de formule van Trouw te verbeteren, dus dat komt mooi uit. We krijgen ongetwijfeld meningsverschillen, en niet alle conclusies zullen even vrolijk zijn. Maar de toekomst van Trouw, daar komen we wel uit.