Modelkatholiek Stienstra: Ik huil om botte macht

Bij het begin van de reorganisatie, in 2007, waarschuwden vier van de vijf dekens van het aartsbisdom voor verlies van draagvlak. Juist in zware tijden heeft het bisdom steun nodig, was hun boodschap.

Met het besluit, de priesteropleiding het Arienskonvikt te sluiten, raakte de aartsbisschop veel krediet kwijt. Dat hij niet overlegd had, maar het besluit plompverloren meedeelde, viel verkeerd. Ook rees er twijfel of er inderdaad een tekort aan geld is.

Een van de trouwe aanhangers van het bisdom, dr. Nelly Stienstra, voelt zich in de kou staan. „Noch het kapittel, noch de priesterraad, beide volgens officieel canoniek recht verplichte adviesorganen van de bisschop, is hierin gekend: ze worden alleen maar achteraf op de hoogte gesteld van de beslissing. Achter structuren staan mensen en die kunnen gekwetst worden. Het lijkt of botte macht het enige is wat telt. De mensen doen er niet toe.

Ik ben – ook in deze krant – meermalen afgeserveerd als ultraconservatief en hyperbehoudend, maar ik wil nu toch laten weten dat ik heb gehuild en huil, meer nog dan toen ik geliefden verloor door de dood, want dit verwoestende proces is geen natuurlijk proces, maar het gevolg van machtsmisbruik en gebrek aan menselijkheid. En ik huil dus, tranen van machteloosheid en van verdriet om al het onnodige, welbewust veroorzaakte leed. Ik huil omdat de kerk waartoe ik mij bekeerd heb en waarin ik van ganser harte en met al mijn krachten geloof tot nu toe niets heeft gedaan om dat leed te verzachten.”