Een kamp dat niet uitgewist kan worden

Dit, hier rechts, is wat bleef. Vrijwel niets. Een verhoogde wal van aarde langs een spoorlijn. Dat is Sobibor nu – de plaats waar de nazi’s tussen augustus 1942 en augustus 1943 170.000 joden in de gaskamers ter dood brachten. Van hen kwamen er ruim 34.000 uit Nederland, via Westerbork.

Het kamp werd na een unieke opstand in 1943 gesloten en alle sporen werden uitgewist. Zelfs geen bouwtekening is ervan gevonden. De plattegrond hierboven is dus een reconstructie, maar het geeft houvast, op dit terrein aan de huidige oostgrens van Polen, waar gedenktekens de herinnering in leven houden. Sporen zijn er nog in de harten en hoofden van mensen, van nabestaanden. Pijnlijke sporen.

Maandag begint in München het proces tegen een man die ervan verdacht wordt in dit kamp het beulswerk te hebben verricht.

En we zullen er dan vanaf deze plaats in de krant zo goed mogelijk verslag van doen.