Zwitsers verdeeld over minaretverbod

Op minarett-attack.ch, een Zwitserse website, kan de bezoeker een spel spelen. Het beeld is in het begin gevuld met bergen. Op de achtergrond klinkt Zwitserse muziek.

Maar dan verschijnen links en rechts minaretten, die hoog boven de Zwitserse Alpen uittorenen. De muezzins verschijnen en hun geschal verdringt al snel de Zwitserse volksmuziek. De speler moet de minaretten zien tegen te houden, maar daar is geen beginnen aan. „Als we niet oppassen, wacht ons een invasie van minaretten”, luidt de boodschap.

Aan het spelletje ligt een serieuze politieke discussie ten grondslag. De rechtse Zwitserse volkspartij (SVP) wil een verbod op minaretten, omdat de torens symbool zouden staan voor de islamisering van het land. „Het is een symbool van politieke macht, een prelude op de introductie van de sharia (islamitische wetgeving, red.)”, zei de campagneleider van de partij, Ulrich Schlüer. De kwestie houdt Zwitserland al weken bezig.

De SVP, de grootste partij van het land, wil dat in de grondwet wordt vastgelegd dat er geen nieuwe minaretten mogen komen, de torens van moskeeën waaruit de muezzins gelovigen vijfmaal per dag oproepen tot gebed. Morgen stemt Zwitserland in een referendum over de kwestie.

Onder voorstanders van het verbod zijn veel aanhangers van de SVP. Zij citeren met regelmaat woorden die de Turkse premier Erdogan in 1997 zou hebben gesproken: „De moskeeën zijn onze kazernes, de minaretten onze bajonetten, de koepels onze helmen, de gelovigen onze soldaten.” Zwitserland telt slechts vier minaretten, maar dat is volgens Schlüer juist de reden waarom nu een verbod moet komen. „Straks heeft het geen zin meer.” Volgens zijn partij botst dit niet met de vrijheid van religie, omdat het bouwwerk niet wordt genoemd in islamitische geschriften.

De tegenstanders van een verbod komen uit verschillende hoeken. De regering is bang dat er bij een ’ja’ een islamitische hetze losbarst zoals vier jaar geleden in Denemarken naar aanleiding van de Mohammed-cartoons. Minister van buitenlandse zaken Micheline Calmy-Rey zei te vrezen dat haar land ’een doel wordt voor islamitische terroristen’. Het bedrijfsleven denkt dat een verbod negatieve gevolgen heeft voor de export naar het Midden-Oosten. Ten slotte bemoeide ook Amnesty International zich ermee. De organisatie vindt de oproep tot een verbod discriminerend en in strijd met de geloofsvrijheid.

Alleen de campagne al bracht de nodige onrust. De posters van de SVP werden door sommige steden geweerd, omdat ze racistisch en discriminerend zouden zijn. Andere steden lieten ze toe, op grond van de vrijheid van meningsuiting.

In de peilingen krijgen de voorstanders van een verbod ruim een derde van de stemmen, niet genoeg om het erdoor te krijgen. Op de valreep proberen ze de laatste twijfelaars nog over de streep te trekken. Bijvoorbeeld met een internetspelletje, waarin snel duidelijk wordt dat de minaretten blijven komen. ’Game over’, verschijnt op het scherm.