De keerzijde van de groene religie

Aan de vooravond van de klimaattop in Kopenhagen veel groen in de bladen deze week; al is De Groene Amsterdammer het enige opinieblad dat er een omslagartikel aan wijdt. Of liever: vier omslagartikelen, waardoor het meer een themanummer is geworden, onder de kop ’Het groene paradijs’.

Maar de droom van dat groene paradijs is mooi zolang het een droom blijft, stelt De Groene. Als de gedroomde groene wereld uitmondt in een concreet project, liggen allerlei nieuwe gevaren en bedreigingen op de loer. De Groene vraagt zich dan ook af: hoeveel groen kan de wereld verdragen?

Handelsoorlogen, ex-olielanden die hun uitgeputte rijkdom elders willen halen - bij de buren bijvoorbeeld -, wateroorlogen, een explosieve toename van kernenergie, vooral in arme instabiele landen, met alle risico’s van dien, en een run op de schaarse lithium-voorraden (de vraag naar dit metaal zal enorm toenemen omdat het niet alleen wordt gebruikt in bijvoorbeeld batterijen van mobieltjes, maar ook in accu’s van elektrische auto’s).

Kortom, een hoop nieuwsoortige ellende staat ons te wachten als we de groene droom gaan verwezenlijken. Dat is toch even wat anders dan het beeld van de gitaar spelende boomknuffelaar in zijn moestuintje-met-windmolen. Al heeft Zweden - het ’eco-vriendelijkste land ter wereld’ - de liefde voor de natuur tot plaatsvervangende nationale religie bestempeld, volgens een toeristenbrochure.

Elsevier heeft ook klimaatnieuws - een artikel over prominente wetenschappers die liegen over de opwarming van de aarde. ’Klimaatzwendel!’ kopt het weekblad op de voorpagina. Het artikel blijkt gelukkig wat genuanceerder dan de kop doet vermoeden. Het neemt niet weg, dat uit duizend onlangs gehackte e-mails blijkt, dat vooraanstaande klimaatwetenschappers van de Hadley Climate Research Unit van de universiteit van East Anglia (Engeland) ’een loopje nemen met de waarheid’; ze poetsen hun grafieken over de opwarming van de aarde op, en stellen alles in het werk om hun tegenstanders, de klimaat-sceptici, monddood te maken.

De affaire heet inmiddels ’Climategate’ en ’heeft alles in zich om tot een echt schandaal uit te groeien’. De wetenschappers om wie het gaat, vormen volgens Elsevier de harde kern van de ’klimaat-alarmisten’, de ’Wild Bunch’.

Een béétje wild zijn de vrouwen waar HP/De Tijd het in zijn omslagartikel over heeft; vrouwen die vreemd gaan. Het blad legt aan de hand van drie praktijkgevallen uit waarom die vrouwen vreemd gaan. Niet omdat ze gefrustreerd zijn in de romantische liefde of hunkeren naar ’de ware’, maar omdat het een spannend spel is dat goed is voor je ego: „Seks is bevrediging van de lust, en dat is heel wat anders dan liefde, die naar mijn smaak van een hogere orde is”, zegt de 35-jarige Trude in HP/De Tijd.

Vrij Nederland heeft een hilarisch omslagverhaal over de jonge, hippe blogger Nalden (25), bij wie grote jongens als Apple, Nike en Vodafone in de rij staan om te mogen adverteren. Nalden genereert zo’n 575.000 bezoekers per maand met bloggen over wat hij leuk vindt: lifestyle. Of die groen is, vertelt het artikel niet.