Werkstraffen geëist tegen waterpolozusjes

almelo – „Honderd procent zeker, ik heb het niet gedaan”, verklaarde Maria (22) gisteren tegen de rechtbank van Almelo. Zij en haar zus Daniella (16) hielden bij een waterpolowedstrijd een jaar geleden tegenstandster Sabine Zwaan (27), nadat ze voor de zoveelste keer gescoord had, bijna een minuut onder water. De officier van justitie legt hun poging tot doodslag ten laste en eist voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf.

Zwaan: „Ik voelde iemand mijn badpak vastpakken. Daarna voelde ik nog meer armen. Ik vocht voor mijn leven. Ik dacht dat ik dood ging.” Het slachtoffer heeft een posttraumatische stressstoornis. Ze kon lange tijd niet werken en is nog niet in staat waterpolo te spelen.

Het incident behoort tot de meest extreme in de Nederlandse sport. Maria begint te huilen als haar gevraagd wordt wat de gevolgen zijn geweest voor hun gezin. „Iedereen die ik spreek, vindt het opgeklopt en belachelijk.” De officier van justitie blijft bij zijn eis: 240 uur werkstraf. Tegen zusje Daniella, wier zaak achter gesloten deuren plaatsvindt, wordt 180 uur werkstraf geëist. Het OM wil beiden ook een voorwaardelijke straf van vier maanden met een proeftijd van twee jaar opleggen.

De advocaat van de verdachten vindt de strafmaat buiten proportie. Het onder water duwen gebeurt zo vaak dat speelsters daaraan gewend zijn, zegt hij. Volgens hem is er geen sprake van poging tot doodslag.

Hoogleraar Paul Verweel, die aan de Universiteit van Utrecht de Krajicek-leerstoel bezet, denkt dat bestuurders en bonden moeten nadenken over wat ’normaal’ is in een sport. „We vinden het kennelijk normaal dat bij waterpolo een speler onder water wordt geduwd. Maar zoiets is natuurlijk absoluut niet normaal, het heeft grote impact op de betrokkenen. En natúúrlijk moet je als het kan elektronische middelen inzetten, onderwatercamera’s of wat ook. Om de mogelijkheden en het gezag van scheidsrechters te vergroten.”

Uitspraak over twee weken.