Iets over mijzelf

Van tijd tot tijd heb ik last van internetaanvallen, dan google ik mijn naam om te zien wat die schaft. Deze attaques worden gevoed door een mix van ijdelheid en angst, want je weet nooit waar je op stuit, er is ook onaangenaam nieuws over me in omloop dat ik niet wil weten. Zo zag ik dat iemand me ergens een kwezel noemt, en dat blijft hangen. Probeert het zelf eens, je naam plus ’kwezel’, misschien bederft het je weekend. Ook de mededeling dat iemand een ongelezen exemplaar van een boek van Rob Schouten aanbiedt sterkt me niet. Vandaag leverde ’Rob Schouten’ ca. 18.900 hits op, maar goddank, dat ben ik niet allemaal. Er is bijvoorbeeld een Amerikaanse aquarelschilder die zich van mijn naam bedient. Ook heb ik zo te zien prachtige tarotkaarten beschilderd. Of is dat dezelfde? En verder: Voor pianoles of muzikale begeleiding van uw receptie, diner of gala neemt u contact op met Rob Schouten! Misschien zouden we eens een bijeenkomst van Rob Schoutens moeten beleggen om te zien wat nu eigenlijk de uitwerking van zo’n naam is. Wat bindt ons? Hoe voelt het om naamgenoten te zijn. Die pianist bijvoorbeeld zou ik best eens willen ontmoeten. Ik speel tenslotte ook piano, waarom geeft hij lessen en ik niet? En kan-ie ’Islamey’ van Balakirev spelen? Surft hij ook op internet en stuit hij dan op mij? Misschien schrijft hij ook wel columns en gedichten. Lijken wij Rob Schoutens op elkaar of kun je er geen peil op trekken? De Rob Schoutens die ik in beeld krijg hebben in elk geval fysiek niets van mij weg. Het zou natuurlijk nog kunnen dat we allemaal familie van elkaar zijn maar bij mijn weten ben ik de enige in mijn clan die Rob heet, met op het geboortekaartje ’we noemen hem Robbie’, ik ben genoemd naar het hondje van mijn grootouders. Ook wat Rob Schoutens allemaal te zeggen hebben herken ik niet één twee drie. Bijvoorbeeld dit exemplaar, de directeur van de B & A-groep: ’Volgens Rob Schouten is creativiteit het kapitaal van de toekomst. Hier ligt volgens Schouten de opgave van deze middag om in een creatieve stad een rijk geschakeerd en duurzaam klimaat te creëren. Laten we samen gaan werken -- overheid en bedrijfsleven -- om ruim baan te geven aan creativiteit.’ Echt, zoiets hoor je mij niet zo snel zeggen. Er is ook een Rob Schouten die voetbalt, voor Benschop; tegen SVM leverde dat de volgende regels op: ’Weer was het Roel de Bruin, die goed doorkwam en Rob Schouten probeerde te bereiken. SVM-verdediger Michel van de Goede dacht daar een stokje voor te steken, maar in plaats van de bal naast het doel te schieten, liet hij het net achter zijn eigen doelman bollen 2-0.’ Beetje een geluksdoelpunt dus, maar wel met mijn naam erin. Het is een merkwaardig verschijnsel om iemand tegen te komen met dezelfde naam als jij. Alsof je in een spiegel kijkt en heel iemand anders ziet, zoals in horrorfilms. En o ja, ik ben te Uden onlangs ridder in de orde van Oranje Nassau geworden. Bleek naast mijn tomeloze inzet voor VZOD-vrijwilliger op het terrein van buurtpreventie en ook nog altijd bestuurslid van de Veteranenclub van de Vliegbasis Volley.