*

 

Tussendoortjes met tomaat

Jeroen Thijssen − 23/05/09, 00:00

Voor kinderen moeten toch betere snacks te vinden zijn dan bleke crackers met rozijnen, vond Thijssen. Maar ga je voor hartig, dan vind je slechts tomaat.

Iedere dag gaat het kleinste Thijssentje naar school. Iedere dag neemt hij iets te eten mee, een hapje en een sapje, voor in de pauze. Zijn voorkeur gaat altijd naar hetzelfde uit, bleke crackers met een zoete vulling van krenten en rozijnen. Hij is daar tevreden mee, maar ik niet. Ook een kind moet onderzoeken, veranderen, durven. En vooral minder zoet eten, want dat is beter voor de tanden, voor het proeven en gewoon beter.

Zoiets moet in biologische winkels te vinden zijn, denk je dan, want in de alternatieve wereld heeft zoet altijd in een kwaad daglicht gestaan.

Maar nee. De biologische super, in de nabijgelegen provinciehoofdstad, heeft allerhande crackers met vulling, en die zijn allemaal zoet: krenten, appel, peer. En ook de reformzaak in mijn eigen dorp, toch wel voorzien, heeft niets in het hartige tussendoortjes segment.

„Dat bestaat wel in de reguliere wereld”, zegt de reformshophouder. „Gezien op tv.”

En inderdaad, in het eerste het beste reclameblokje komt een spotje langs voor Evergreen Hartig. Dat moeten we hebben. Op naar de super.

Maar onze eigen buurtsuper, de Emté, heeft het niet. Wel komt die bijna om in de hartige varianten van de Sultana, toch naar een rozijn vernoemd. Barbecue bacon, Tomaat-Italiaanse kruiden, Tomaat kaas, en dat zijn dan alleen de normale formaten. Speciaal voor grote eters is er een XL uitvoering, in de smaken Pittige Paprika-tomaat en Hollandse kaas-tomaat. Ja, ze zijn dol op tomaat bij Sultana. Maar dat gaat te ver, de gewone Sultana moet maar even voldoende zijn.

Nu ben ik toch wel benieuwd naar de hartige Evergreens, en de Albert Heijn is op slechts vijf minuten fietsen. Daar liggen ze wel, in twee varianten: Kaas-tomaat en tomaat-Italiaanse kruiden. Zouden Sultana en Evergreen dezelfde smaakjesleverancier hebben? Even verderop ligt Zweeds hartig van Wasa, dubbele knackebrödjes in de smaken cream cheese met bieslook en cream cheese met ui en, raad eens? Tomaat! Nu begrijp ik waarom er zoveel kassen staan in het Westland. Dat is om al die hartige crackers te kunnen besmeren.

Het kleinste Thijssentje ziet het meteen als hij binnenkomt uit school. Onbekende pakjes op tafel, een gezellig potje thee en zijn vader die met een pen boven een bloknote in de aanslag zit. Met een zucht gaat hij zitten. Dat wordt weer proeven.

Eerst de Wasa maar. De stukjes knackebröd zijn bros, maar de vullingen hebben iets ordinairs en smaken naar Zwitserse kaas. Mee naar school? Hij schudt misprijzend het hoofd. Dan de Evergreens. Dat zijn vierkante, geribbelde koeken met vlekjes die de vulling aanduiden. Ze zijn vooral zoet, niet mierzoet maar toch. De kaas-tomaat smaakt naar geen van beide, de tomaat-Italiaanse kruiden heeft inderdaad iets van de mediterranee, zoals Bolognese Chips dat ook hebben. Deze dan voor tussendoor? Weer gaat zijn hoofd heen en weer, maar aarzelender nu. Zoet is tenslotte zoet.

Rest ons de Sultana’s. Ze ogen als de gewone, zoete Sultana’s, al is de Barbecue-Bacon wat donkerder. Dat kan natuurlijk niet anders, een bleek barbecueproduct is onbestaanbaar. De tomaat-kaas bevalt mij niet eens slecht, beetje droog maar wel lekker; zijn hoofd schudt heftig, net als over de Italiaanse kruiden met tomaat, die mij weer bevalt om zijn duidelijke basilicum geur. Pas de laatste, de Barbecue-Bacon doet een verheugde wenkbrauw rijzen, en die vind ik vooral zout en zout. Wil hij die mee naar school? Het kinderhoofd schudt overtuigend. Verandering is iets voor oude mannen, hij houdt het liever bij het vertrouwde.

mailIcon print |