Lintjesregen

Koninginnedag is een soort functionele mix van het jaarlijkse carnaval en de wekelijkse voetbaluitspattingen. Niets bijzonders, maar gewoon: Brood en Spelen. Onze in naam veelkleurige maatschappij heeft, zoveel is wel duidelijk, van tijd tot tijd behoefte aan één kleur. En dat is in dit geval oranje.

Opvallend is dat dit fenomeen niet pleit voor een zelfbewuste natie, die zichzelf met oog voor verscheidenheid en zonder koningshuis wenst te besturen. Slechts twee procent van onze bevolking ambieert de verantwoordelijkheid die samenhangt met het vormgeven van een levende democratie zonder monarch.

We kampen heden met doorgeschoten individualisme, dat vaak ontaardt in hufterigheid. Er leeft zelfs minachting voor het door onszelf democratisch ingestelde gezag. Maar waar het om het koningshuis gaat, spelen, zo lijkt het, andere motieven een rol. In plaats van het nemen van eigen bestuurlijke medeverantwoordelijkheid, vinden we het makkelijker te blijven leunen op de ‘koning-majesteit’. Als het hem of haar behaagt, strooit deze majesteit af en toe lintjes rond om mensen aan zich binden.

Zou het daarom een idee zijn om naast, of als vervanger van de koninklijke onderscheiding een ‘seculiere’ nationale onderscheiding in te stellen? Op die manier komt ook het minder royalistische deel van de bevolking aan zijn trekken. Geef de burger lokaal niveau waardering voor maatschappelijke verdiensten in het algemeen plaatselijk belang.