Crisistaks als signaal aan samenleving

Senator Egbert Schuurman (ChristenUnie) is voor invoering van een tijdelijke crisistaks voor de hoogste inkomens. De CU-fractie noemt het plan verdedigbaar, maar steunt het niet.

1

Zijn de maatregelen die het kabinet neemt om de crisis te bestrijden niet voldoende?

Schuurman: „Het kabinet heeft een crisisakkoord gesloten, dat aanvaard is door de Tweede Kamer. Wij staan daarachter, alleen brengt het wel een probleem met zich mee: het akkoord en de kredietcrisis zelf zorgen ervoor dat het begrotingstekort fors oploopt. Dat betekent dat je moet bezuinigen, bijvoorbeeld door belastingverhoging.”

2

In de vorm van een crisistaks dus?

„De hoogste inkomens, dus iedereen boven de Balkenende-norm, zouden dan vallen onder een extra schijf van 60 procent. In het verleden hadden we voor de hoogste inkomens 72 procent – tegenover 52 procent nu – dus het zou mooi zijn als we een deel daarvan terugvragen voor zolang als de crisis duurt. Te meer omdat de drie huidige coalitiepartijen in 2001, toen het belastingstelsel herzien werd en minister Zalm 15 miljard terug wilde geven aan de kiezer, bezwaar hebben gemaakt. Bovendien hebben de hoogste inkomens met hun salaris echt geen last van de crisis. Zij kunnen best wat missen.”

3

U wil die crisistaks laten gelden voor iedereen die meer verdient dan de Balkenende-norm. Bent u niet bang dat mensen zullen denken dat de politiek zichzelf weer ontziet?

„Er zullen ook vast wel politici zijn die iets meer dan die norm verdienen. Het hoeft van mij ook niet per se boven de Balkenende-norm te zijn, iets eronder kan ook wel. Het gaat erom dat de mensen die het meest door de crisis worden getroffen, ontzien worden. Topmensen in de gezondheidszorg, de woningbouw... die zitten ver boven die norm. Dat levert onbegrip op in de samenleving.”

4

Heeft u uw plan met uw collega, Tweede Kamerfractievoorzitter Arie Slob besproken?

„Ik heb het hem toegestuurd. Ik heb geen reactie gehad, wel indirect. Maar onze partij is natuurlijk altijd al voorstander geweest van gezonde overheidsfinanciën. Daar moeten we dus iets aan doen. De Tweede Kamer is gebonden aan het crisisakkoord. De Eerste Kamer is er moreel aan gebonden, maar als je ziet dat er een probleem dreigt, moet je ingrijpen.”

5

Over welke dreigende problemen heeft u het dan?

„ Het begrotingstekort en de staatsschuld nemen fors toe. Daar zullen we nog jaren last van hebben. We hebben flink geïnvesteerd in de banken en je hebt de investeringen van het crisisakkoord. Als die niet goed uitpakken, hebben we een probleem. Daarom moeten we een signaal afgeven. Volgende week ga ik vragen indienen bij minister Bos van financiën. Ik vermoed dat er voor dit plan wel een meerderheid te vinden is in de Eerste Kamer.”