Tijd om afscheid te nemen van de christelijke dogma?s

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er weinig over. In deze rubriek vertellen mensen wat ze op religieus beleven. Vandaag: Guido Kersjes.

Wat hebt u meegemaakt?

„Een paar jaar geleden werkte ik bij een commercieel bedrijf. Op een dag werden we bij elkaar geroepen en kregen we te horen dat we collectief ontslagen werden. Een donderslag bij heldere hemel. Maar toen ik naar huis fietste zag ik al weer lichtpuntjes. Eindelijk zou er tijd zijn me eens te gaan verdiepen in mijn hobby: religie en spiritualiteit. Ik besloot de komende periode te zien als een sabbatical, en stelde me voor over een half jaar weer een baan te hebben.

Dagen en avonden achter elkaar zat ik op zolder te studeren en te schrijven en te mediteren. Ik verdiepte me in de Bijbel en de Koran, in het paranormale en het boeddhisme. Ik raakte dolenthousiast over alle ontdekkingen die ik deed. Slapen deed ik nauwelijks meer. Mijn vrouw werd er soms helemaal gek van.

Ik deed de prachtigste ontdekkingen. Zoals Jacob met God worstelde en er lamgeslagen af kwam, zo was ook ik soms lamgeslagen. Opeens ging ik Jacob begrijpen. En zoals de discipelen eens helemaal enthousiast werden, zo kende ik dat nu ook. Ik nam afscheid van mijn vroegere vanzelfsprekende geloof in de christelijke dogma’s: van God in de hemel, met een dikke vinger in de dagelijkse pap, en van de hel. Ik kwam er achter dat het allemaal toch heel anders in elkaar zit, nog veel mooier dan de dogma’s ons voorhouden. Mijn geloof werd levend.

Het geloof in aannames werd een innerlijk beleven, en daardoor een zeker weten. Ik wist gewoon: zo is het en er is geen speld tussen te krijgen. Het was een zekerheid vergelijkbaar met de zekerheid dat ik van mijn vrouw houd. Dat is niet uit te leggen, maar zeker weten doe ik het wel.”

Dat hoor je mensen die een tegengesteld geloof aanhangen van het uwe toch ook zeggen?

„Het mooie dat ik in de verschillende heilige boeken las combineerde ik met de mooie dingen uit de Bijbel. Zo weet ik dat al die boeken veel meer op elkaar lijken dan ik eerst wist. Ik ontdekte hun gemeenschappelijke noemer.”

De noemer was: dat wat u mooi vond.

„Ik ontdekte meer dan mijn eigen smaak, ik ontdekte hoe de diepere werkelijkheid in elkaar steekt. Zo was ik veel bezig met schrijven en ik tekende ook. Op een keer tekende ik harten en cirkels. Tegelijkertijd was mijn dochter uit logeren, maar ze kwam eerder terug want ze had heimwee. Ze nam een tekening mee met harten en cirkels. Mensen die enthousiast zijn, of ziek maar uiterst gemotiveerd, hebben onvermoede krachten. Heel oneerbiedig heb ik zelfs een proef gedaan. De accu van de auto was al tijden op, helemaal aan het eind van zijn Latijn. Daar stonden we dan weer eens stil en er was geen beweging meer in te krijgen. Ik zei tegen mijn vrouw die al boos werd omdat ik de accu nog steeds niet had vervangen: ’Als wij nu eens samen écht geloven dat hij het zo meteen toch weer doet, dan doet ie het’. Vol vertrouwen en enthousiasme probeerden we het, en ja hoor, daar reden we weer. Zo werkt het op een dieper niveau, ik had de puzzel in elkaar gezet, hoezeer deze het westerse wereldbeeld misschien ook tegenspreekt.”

Hoe is het verder met u gegaan op religieus gebied?

„Ik stroomde over van enthousiasme, maar dat is niet voortdurend vol te houden. Ik hoop al mijn aantekeningen nog eens tot een boek te maken, maar precies een half jaar later kreeg ik de baan die ik wilde: eentje die niet draaide om de centen maar om de dienstverlening.

Ik was Nederlands hervormd, we werden een tijdje evangelisch, maar tegenwoordig komen we bij de katholieke kerk. Of ik daarmee ook katholiek ben, weet ik eigenlijk niet. Ik doe gewoon mee aan de eucharistie. Het gaat mij niet om de regeltjes en de instituten of wat wij verder hier op aarde allemaal bedenken. Daar sta ik boven. Tegenwoordig weet ik dingen die instituten vaak niet willen weten. Zoals dat vrouwen en homo’s altijd betere discipelen zijn geweest dan heteromannen – de menselijke geest is namelijk vrouwelijk, het ego mannelijk.

Ik ben een enorme Jezus-fan, maar christelijk zou ik mezelf niet gauw meer noemen.”