Jodenhaat

De reactie van Ank Muller (dinsdag) op mijn betoog in Letter & Geest over Jodenhaat en Zion’shaat (zaterdag), bevat misinterpretaties en ongegronde aantijgingen. Zo beweer ik niet dat kritiek op Israël kan worden afgedaan als Jodenhaat; ik acht kritiekloze kritiek op Israël een verkapte vorm van Jodenhaat. Ook beweer ik niet dat ’Joden voorbeeldige mensen zijn, enkel slachtoffer’. Ik bespreek de kwalijke eigenschappen die de Joden door de eeuwen heen zijn toegedicht en de smadelijke bejegening die Israël ten deel valt. Tussen beide fenomenen veronderstel ik verwantschap.

Volgens Muller beweer ik dat ’veiligheid van enkel de Joodse burgers ten koste van alles verdedigd moet worden’. Ik beweer echter dat Israël vanaf zijn ontstaan door de naburen met vernietiging wordt bedreigd, en dat het met deze omstandigheden rekening dient te houden bij de bejegening van zijn naburen.

Ank Muller meent dat ’Palestijnen systematisch worden gediscrimineerd, gevangen gezet, gemarteld, buitenrechtelijk geëxecuteerd en gebombardeerd’. Deze beweringen worden niet onderbouwd en demonstreren dat ik mijn boek over Joden-haat en Zion’s-haat niet voor niets heb geschreven.